web analytics

Casus C. Chaining Anchors

C. is een stewardess die is vastgelopen in haar werk. Enerzijds doordat zij veel last heeft van de steeds wisselende tijdsverschillen. Ze sliep steeds slechter en raakte zo oververmoeid dat werken niet meer mogelijk was. Anderzijds heeft het werk voor haar ook geen uitdaging meer. Ze heeft een hbo achtergrond en is door een aantal moeilijke en pijnlijke gebeurtenissen in haar leven pas laat met haar ‘˜loopbaan’ begonnen.

Uit de gesprekken blijkt dat C. de neiging heeft om anderen te vragen wat ze moet doen en vaak de wensen van anderen volgt.

Na een aantal gesprekken heeft C. zich een doel gesteld. Ze wil solliciteren op de functie van Unit Manager. Hierin ziet ze een uitdagende en interessante functie voor zichzelf, waarin ze haar ervaring en kwaliteiten kwijt kan.

De volgende dag heeft ze een gesprek met haar Unit Manager en de reïntegratiedeskundige. In dit gesprek wil ze hen duidelijk maken waarom zij deze functie wil en waarom ze er geschikt voor is. Ze ziet tegen dit gesprek op en is bang dat ze haar niet geschikt zullen vinden.

Als ik dieper in ga op die angst zegt ze dat ze zelf eigenlijk bang is dat ze misschien niet goed genoeg is voor de functie. ‘Misschien val ik wel door de mand’? zegt ze.

Aangezien we al haar mogelijkheden en talenten op dat moment al hebben besproken en C. tot de conclusie was gekomen dat ze heel geschikt is voor de functie, is dit geen logische gedachte. Ik check haar positieve intentie. Ze vertelt dat ze geneigd is om hulpeloos en onzeker te worden en dat anderen haar dan helpen en zij dus niet zelf hoeft te beslissen en dus ook geen fouten maakt. Dit gaf haar een veilig gevoel, van huis uit was ze er aan gewend dat vooral haar vader zei wat ze moest doen. Tegelijkertijd wil ze dit gedrag niet meer, ze wil juist haar eigen beslissingen nemen, zelf verantwoordelijkheid dragen en dit ook aan anderen kunnen overbrengen

Ik check de ecologie. C. geeft aan dat er geen nadelige gevolgen ontstaan door het veranderen van haar gedrag. Als doel voor het gesprek van de volgende dag stelt ze dat ze zelfvertrouwen en kracht wil uitstralen.

Ik besluit dat de chaining anchors een oefening is die haar kan helpen haar beslissing de volgende dag goed over te kunnen brengen. Zij kiest voor de onderstaande tussenstappen.

chaining-anchors-ddwt.jpg

Ik begeleid haar naar het begin en we keren het papier ‘˜angst/hulpeloosheid’ om, nadat de lichamelijke signalen bij C. duidelijk zichtbaar waren. Hulpeloze blik, schouders iets laten hangen, stem daalt, hoge ademhaling.

Ik vraag haar op ‘˜kalmte/rust te gaan staan en vraag wat ze voelt. Ze zegt dat er iets van haar afglijdt, wat ook zichtbaar is, ademhaling wordt rustiger, ik leg even mijn hand op haar schouder om het gevoel te ankeren. Ze neemt de volgende stap en geeft haar doel in een paar korte woorden weer. Ze heeft nu duidelijk voor ogen wat ze wil (ze ziet het voor zich). Vervolgens anker ik het weer. Als ze op ‘˜vastberadenheid staat zie ik haar hoofd omhoog gaan, ze zet haar voeten stevig neer. Ze zegt: ‘˜ja, ik het gaat me lukken’. Weer anker ik. Als ze op ‘˜zelfvertrouwen en kracht’ staat ziet ze er krachtig en zelfverzekerd uit. Ook dit gevoel wordt geankerd.

We doorlopen de cyclus drie keer en bij de derde keer zegt ze dat de bijbehorende gevoelens en beelden als vanzelf omhoog komen.

Ze verlaat mijn huis een stuk opgewekter dan ze gekomen is en zegt dat ze er voor gaat.

De volgende avond belt ze op om te vertellen dat het een heel goed gesprek geweest is en dat haar Unit Manager en de reïntegratiedeskundige positief op haar plan gereageerd hebben. Ze willen haar er in ondersteunen en dit geeft haar een goed gevoel. Ze heeft nu ook ervaren dat haar positieve intentie om hulp te krijgen ook gerealiseerd wordt als ze zelf beslissingen neemt en zegt wat ze wil.

Be Sociable, Share!

0 reacties ↓

Nog geen reacties... Begin jij nu?

Reageer