web analytics

Bruine beer

Er was eens een bruine beer in het grote Berenbos. Hij was groot en sterk en was gek op lekker eten en ging dus regelmatig op jacht. Op een dag kon hij niet zo goed meer lopen hij had wat last van zijn knieën. Hij ging tegen een grote eikenboom zijn rug schuren, dat deed hij regelmatig, dat vond hij heerlijk.

Daarna ging de beer tegen de eikenboom zitten om na te denken. Meneer Uil zat op een tak boven hem en begon een gesprek over alledaagse dingen in het bos. Zo kwam hun gesprek op de knieën van bruine beer. Volgens meneer uil zou bruine beer beter meer kunnen bewegen en minder en gezonder gaan eten, hij was iets te zwaar. Maar zei meneer Uil, hij zou het ook aan het wijze elfje vragen, die wist van alle elfjes het meeste over belangrijke zaken in het leven. Meneer Uil ging het elfje zoeken en bruine beer wachtte op zijn terugkomst. Het duurde niet zo lang of daar kwam meneer Uil alweer aangevlogen en ging weer op zijn tak zitten. Hij vertelde bruine beer dat het elfje over een half uur zou komen want ze was nog in bespreking met alle andere elfjes op de open plek in het bos. Ondertussen ging bruine beer maar even slapen. Hij snurkte eerst zachtjes maar dat werd steeds luider.

Plotseling kreeg bruine beer jeuk aan zijn neus, hij wreef en wreef maar het ging niet weg. Toen opende hij zijn ogen en zag het elfje die op zijn buik zat en hem kietelde met een veer. Het was een heel mooi elfje, prachtig om te zien. Meneer Uil had haar het probleem al voorgelegd en het elfje had een oplossing bedacht. Ze zei kom maar met mij mee dan zal ik je wat laten zien. Bruine beer moest haar volgen en ze gingen op pad door het bos. Niet zover van de eikenboom vandaan kwamen ze bij dichte bosjes en het elfje zei dat bruine beer erachter moest gaan kijken. Met moeite kwam bruine beer door de bosjes en daar zag hij ineens een heel klein meertje. Het wijze elfje vertelde bruine beer dat hij maar eens in het water moest gaan kijken vanaf de kant. Bruine beer deed wat het elfje hem vroeg. Hij boog zich voorover en ineens zag hij niet alleen zichzelf maar ook een prachtige gouden bal ten hoogte van zijn hart, die straalde alle kanten op zelfs tot in zijn knieën. Bruine beer werd hier helemaal blij van, wat was hij mooi van binnen. Hij bedankte het wijze elfje voor wat zij hem had laten zien.

Maar wat meneer Uil gezegd had daar zou hij ook wat mee gaan doen en als hij het weer eens moeilijk had zou bruine beer weer naar het hele kleine meertje gaan om zichzelf te bekijken.

TH

Be Sociable, Share!

0 reacties ↓

Nog geen reacties... Begin jij nu?

Reageer