web analytics

Entries from oktober 2007 ↓

Een paar jaar geleden, was er een matroos

Een paar jaar geleden, was er een matroos aan het werk op een groot vrachtschip.

Hij werkte daar met wel 100 andere matrozen en andere mensen met verschillende rangen en standen. Het schip was helaas niet zo mooi en ruim. Ze moesten vaak met z’n zessen in een kooi op een smalle brits slapen. De verfbladders verraden het slechte onderhoud. En de sfeer was helemaal niet leuk want kapitein was een autoritaire man die allesbehalve vriendelijk of sociaal was. Helaas, was deze kapitein was niet bereid de matroos ook maar een beetje te respecteren. Want iedere keer als er een probleem was, deed hij het voorkomen alsof het de matroos zijn schuld was. Hij zou niet goed werken en luisteren. Sterker nog, er werd tegen de matroos gezegd dat hij niet zo moest zeuren.

Ga het dek maar schoonmaken en help de kok ook nog met aardappelen schillen. De matroos dacht, dit is helemaal niet wat ik van leuk werken verwacht en respect voor mij hebben, ho maar. Moet je mij nu zien. Ik kan veel meer dan alleen maar schoonmaken en zo. Die kapitein wil niet inzien dat ik betere capaciteiten heb. Als hij mij m’n gang laat gaan, komt het schip er weer picobello uit te zien en kan ik nog wel meer voor hem betekenen, maar op deze manier lukt dat niet. Hij keek triest voor zich uit en wist eigenlijk zich geen raad.

De maatjes van de matroos deden net alsof ze met hem meeleefden en zeiden, wat vervelend joh! Maar achter zijn rug om kletsten ze met iedere andere wind mee.

De matroos had in zijn leventje veel ervaring opgedaan en wist dat hij goed was in zijn werk. Hij had potjandorie bij zijn vorige kapiteins leuk en goed gewerkt!

Maar bij deze kapitein voelde hij zich helemaal niet serieus genomen.

De matroos had het gevoel tegen een heel hoge golf op te moeten roeien. Boos voelde hij zich. Niet een beetje.. maar heel erg boos en heel erg verdrietig. Terwijl hij anders altijd een leuke vent was.

Als de matroos aan wal was, ging hij met zijn vrienden stappen en dan had hij het reuze naar zijn zin. Was hij thuis bij zijn familie kon met iedereen goed opschieten en merkte dat zijn boosheid, dat nare gevoel en die negativiteit die hij aan boord voelde, als sneeuw voor de zon verdween. Hij had weer een goed gevoel. Was helemaal tevreden en zijn vriendelijke aard straalde van zijn gezicht.

Op een dag, toen hij weer met de dekzwabber bezig was, en hij aan het piekeren was hoe het toch weer zover kon komen dat hij alweer die rotklusjes moest doen, en er weer geen beroep op zijn kunnen werd gedaan, kwam er een dolfijn langszij. Met zijn lieve snuit kwam hij steeds boven water. De matroos hing over de railing naar beneden te kijken en genoot ervan. De dolfijn ook, leek het, want iedere keer als hij weer boven kwam, dacht de matroos een glimlach te zien.

Hé, jij daar, ga eens aan je werk luiwammes. Je staat alweer een uur te luieren, zei de kapitein. Het leek wel alsof hij hem in de gaten hield. Hij wilde uitleggen wat er te zien was maar kapitein bromde tegen hem, opschieten! Bah, wat een nare toestand was dat nu weer.

Achter zich hoorde hij de dolfijn geluidjes maken. Hij keek nog even over de rand en ja hoor. De dolfijn zwaaide naar hem of wees hij nou vooruit? Nog een keer kijken? Wat? Weer deed de dolfijn moeite om hem iets duidelijk te maken. Kom maar mee, dan wordt het fijn, mooi en leuk. Zo zag de matroos dat.

Nou geloofde hij wel in de kerstman, maar een dolfijn die glimlacht en nu naar hem zwaaide en de weg wees? Hij krabde zich maar eens onder zijn pet. De twijfel slaat toe of niet..

Ineens realiseerde zich iets. Dat is het! Bedacht hij. Ik moet verder. Ik moet hier weg.

Hij nam op dat moment een besluit en drukte de zwabber in de hand van de kapitein en zei, doe het zelf maar. Ik ga van boord bij de eerstvolgende gelegenheid en ga een gezellige kapitein zoeken die oog heeft voor mijn kwaliteiten en een die ook nog socialer is dan jij. Dan pas kan ik weer vrolijk en gelukkig zijn.

Hij draaide zich om naar de dolfijn en hé, heb ik dat nou gedroomd of niet!

Ach, dacht hij opgelucht het doet er eigenlijk niet meer toe. Ik heb de juiste beslissing genomen en is het nu echt tijd om een nieuwe weg in te slaan.

Cliënte heeft het gevoel tekort te schieten, overbelasting door druk van buitenaf

Case:

Cliënte is getrouwd met een man die een slechte relatie heeft met zijn vader.

De vader is op leeftijd en heeft verzorging nodig maar van de 5 kinderen zetten zich alleen de 2 dochters zich in de 3 zonen niet.

Cliënte heeft zelf een heel fijne relatie met haar ouders.

Een van de schoonzussen probeert via haar, haar man aan te sporen om ook in actie te komen voor de verzorging van zijn vader omdat deze schoonzus het niet meer aankan.

Cliënte voelt zich schuldig omdat haar man (en broer van ..), niets doet en voelt zich hierin voortdurend tekort schieten wat bij haar een groot schuldgevoel geeft t.o.v. haar schoonzus en schoonvader.

Rapport gemaakt met Cliënte.

Informatie gevraagd: Kun je me vertellen wat je schoonzus precies tegen je zegt, welke woorden gebruikt ze. Ze zegt: Wil je tegen Jan zeggen dat hij ook eens wat doet want ik kan het niet langer aan. Ik zeg dan braaf ja, dat zal ik zeker doen. Vervolgens doe ik dat ook maar mijn man J., geeft geen reactie.

Resultaat:

-Wat zou je willen doen en hoe wil je je voelen?

Ik zou wel tijd willen reserveren maar ik kan dit fysiek niet en ik wil me niet schuldig voelen.

-Wat wil je bereiken?

Een goede verzorging of een verzorgingstehuis voor de vader van mijn man, dit zou het beste zijn. Maar ik wil ook bereiken dat de vader/zoon relatie goed komt nu het nog kan.

-Waarom dan?

Omdat ik dat zelf ook heb gehad en ik weet dat dat fijn is.

-Wil J. dat dan ook?

Nee, maar ik ben zo bang dat als zijn vader dood is, J. spijt krijgt.

-Hoe kun je dat dan weten?

Dat kan ik niet weten.

-Zijn er hulpbronnen van buitenaf die je in kan schakelen?

Ja, we kunnen het Riagg inschakelen en een familieberaad houden.

Interventie: Perceptual Positions. Cliente = C., E. = schoonzus.

Wat zegt E. tegen C.? Ziet C. nog meer? Antw.

Wat zegt C. tegen E.? Voelt C. hier nog iets meer bij? Antw.

Wat zegt de observator?

Nieuwe informatie die nu bovenkomt: Ik voel me schuldig t.o.v. E. omdat ik mijn positieve intentie over het contact met zijn vader verwar en opleg aan mijn man, terwijl hij hier helemaal geen behoefte aan heeft. Zijn vader/zoon relatie is altijd slecht geweest en zijn vader heeft het er zelf naar gemaakt met zijn dominante gedrag. Dus hij moet dit zelf beslissen.

Ik moet hier afstand van nemen en een oplossing zoeken met hulp van buitenaf.

Future Pace:

Kun je met deze informatie verder?

Ja, ik ga vanavond dit met mijn man bespreken zodat hij weet wat mijn achterliggende gedachten zijn betreffende zijn relatie met zijn vader, hier heb ik met hem nog nooit over gesproken.

Daarna kunnen we kijken welke hulp we kunnen inschakelen, hulp die passend is bij de situatie.

(cliënte is opgelucht en blij, verbaasd dat ze hier zelf niet op is gekomen en bedankt me voor het inzicht wat ze gekregen heeft).

Leren kun je altijd, ook nu nog

Terwijl je daar zo ligt en luistert naar mijn stem begin je langzaam… te ontspannen. Haal maar eens diep adem..in… en uit.in… en uit…

Volg de beweging van je adem maar.. en bij iedere ademhaling. kun je meer ..ontspannen

Voel maar eens hoe lekker je ligt.. steeds meer … ontspannen ..zoals een poes…helemaal ..kan ontspannen..als hij daar..zo heerlijk warm..in het zonnetje. ligt te slapen

Misschien voel je je zwaarder worden..steeds zwaarder.. je ogen worden zwaar…heerlijk zwaar . je hoofd … je nek .. je schouders..je rug… je armen.. zo zwaar.. merk je dat je ze niet meer kunt optillen?..je billen…je benen .je voeten…heerlijk ontspannen Goed zo.

En terwijl je daar zo ontspannen ligt. vraag je je misschien af… wat je kunt ervaren ..want dat kun je…dat weet je toch?

Je hebt ervaren dat je kunt leren..eerst letters..dan woorden… hele zinnen…dat kende je zomaar

Leren deed je op school ..maar leer je alleen maar op school?…. Leren kun je altijd.ook nu nog.en straks ..leren kun je gemakkelijk… misschien bewust, misschien onbewust…het maakt niet uit

Soms weet je niet dat je iets wist… en als je iets wist kun je het vergeten…kun je het loslaten. Laat het maar gaan ..ga maar verder..want wat je weet kun je onthouden en steeds weer terughalen..als jij dat wilt

En misschien kun je je herinneren. hoe je langs het strand loopt..de zee. het zand onder je voeten.stap .stap…dat voelt goed …dat weet je…dat ken je .. je kunt je goed voelen..voel maar hoe rustig en helder je hoofd is..stap…stap…bij elke stap voel je je nog beter…stap..stap..energieker…stap..stap…helemaal in balans..stap..stap. en terwijl je daar zo loopt…besef je dat je dit kunt..dat je dit kent…op elk moment…wanneer je maar wilt..loop maar verder…droom maar een beetje..over al die mooie dingen die je hebt meegemaakt…en nog zult meemaken…van wie je houd…die van jou houden..die er zijn…altijd ..wanneer dan ook..waar dan ook….

En als je straks ..nu nog niet..als ik zal tellen van drie naar een..zul je je prettig voelen…wat je ook gaat doen.heb je energie om te doen wat je wilt…de rust..het evenwicht..net als toen je op het strand liep.en als je wilt slapen…dan voel je de rust…de ontspanning..in je hele lichaam..ja..dat is goed

Drie..

Wiebel met je tenen

Twee…

Haal maar eens heel diep adem

Een..

Doe je ogen open

Oogje

Metafoor voor BvR

Bovenaan de berg, temidden tussen vele gletsjerstenen, lag een bijzondere steen. Hij was ongeveer zo groot (met de hand aangeven). De steen heette ‘˜Oogje’ (niet geoloogje of ‘˜stenoloogje’, maar gewoon Oogje).

De steen lag daar al een poos en zag hoe andere stenen steeds met het water werden meegevoerd, verder en verder naar beneden. Oogje wilde ook wel eens mee, de wijde wereld in. Hij hield van avontuur, van het onverwachte. Het kon hem niet snel genoeg gaan.

En jawel, toen het ijs op een hele warme dag wat sneller begon te smelten, werd ook Oogje aan het oog van het ijs onttrokken en liet hij zich heerlijk meespoelen door het nog koude water. Brrr.want dat was even wennen. Wat een gekets zo op die andere keien, die nog stil lagen in de kleine rivierstroompjes. Het leverde Oogje wel een paar blauwe plekken op, maar hij vond deze tocht meer dan de moeite waard.

Hij wilde vooruit, hij wilde leven. Dit was leven, dit was stromen.

Er was zoveel te horen. Oogje luisterde bijna ongeduldig naar de geluiden om hem heen, naar het ritme van de ketsende stenen, naar de melodie van het kabbelende water, naar het gesuis van waterplanten en het gebruis van het spetterende water. Oogje ging er zelfs door zingen.

Er was ook zoveel te zien, onder het water, boven het water. En hij kwam ook zoveel andere stenen tegen. Dan vertelde hij ze allemaal vrolijke verhalen over wat hij had meegemaakt, hij vertelde enthousiast over zijn stenen familie en vrienden. en als hij pret had, sloeg hij zichzelf op zijn stenen zijkant. Wat genoot hij hiervan!

Soms bleef hij een poos liggen en zong wat zelf gemaakte liedjes voor voorbijkomende stenen om hen te vermaken. Heel veel stenen uit het riviertje mochten Oogje dan ook erg graag.

Maar. er gebeurde iets vreemds. Terwijl Oogje zag, dat andere stenen steeds kleiner en kleiner werden, naarmate ze verder door de stroompjes het dal in kwamen, werd Oogje zelf alleen maar groter en groter.

Dat kwam omdat hij al zijn ervaringen in zich op nam: de ervaringen van de stenen met wie hij bevriend raakte, de ervaringen van de stenen met wie hij bijvoorbeeld moest strijden om onder een tak uit te komen die in het water lag, de ervaringen van zware en lichte stenen, grote en kleine.

En vooral de droevige verhalen kon Oogje moeilijk loslaten; hij dacht dat hij iedereen moest troosten. Bij het horen van dergelijke verhalen werd Oogje steeds een beetje groter. Hij laadde het op zich. Hij was de grote steen waarop iedereen kon steunen, toch..?

Omdat hij daardoor steeds zwaarder werd, gebeurde het dat Oogje op een dag bij een kleine dam terecht kwam en er niet meer overheen kon. Wat hij ook deed, het lukte hem niet. Dat vond Oogje erg vervelend; hij wilde niet zijn hele leven.. half in het water. voor een dam blijven liggen, hij wilde nog verder reizen. Maar hij had nu niet de puf om zich daar overheen te zetten. En eigenlijk. wilde hij ook wel eens een keertje lekker niksen. Hij wilde het eigenlijk allebei, reizen én niksen, en dat.. gaf hem onrust, veel onrust. Wat moest hij nu met zichzelf?

Plotseling .psjoe.dook er vanuit het snelstromende water een mooie zwierige vis omhoog en de Vis begroette Oogje heel vriendelijk. Ze zei: ‘˜Ik zie dat je onrustig bent. dat is niet erg.’

Dat vond Oogje wel lief gezegd, maar veel kon hij er nog niet mee en hij vroeg haar om raad.

De Vis antwoordde: ‘˜Oogje, kijk eens goed naar jezelf, in de weerspiegeling van het Reine water. En luister rustig. naar al je stemmen in jezelf, praat daarmee en wees bewust van wat goed voor jou is. Want pas als het echt, echt goed is voor jou, dan kan het goed voor een ander zijn. Heb daar oog voor en als je dan weet wat belangrijk is, doe dat dan. Jij kunt dat.’

En voor Oogje iets kon zeggen, was de zwierige vis al weer verdwenen.

Oogje staarde naar de plek waar de Vis verdwenen was en langzaamaan zag hij zichzelf steeds helderder in het weerspiegelende water. Ja, hij zag zich zelf.met al zijn kanten: een gladde kant, een nog wat ruwe kant, een scherpe kant, maar ook een ronde kant en zelfs zag hij een kleurige kant. En al die kanten hadden stemmen; hij hoorde ze allemaal en liet ze om beurten met elkaar praten.in alle rust. Totdat alleen nog maar de gladde kant en de ruwe kant met elkaar in gesprek waren.

Zo kreeg Oogje meer oog voor het innerlijke van zichzelf en uiteindelijk besefte hij wat belangrijk voor hem was.

Ineens..wauw.met alle oerkracht die hij in zich voelde, duwde Oogje zichzelf nog één keer omhoog, sprong over de dam, liet zich met het (Rijn/Rein)water meevoeren naar de zee, waar hij trots, maar ook wijs, als een rots in de branding zijn plek vond.

Daar laat hij nu de getijden langs zich heen stromen en zingt hij samen met hen de liederen van de tijd.

Hij heeft de rust met zijn alwetende Oog te luisteren.. en ieder die wil, mag even bij hem steun zoeken, maar niet te lang, want als geen ander weet Oogje nu, dat ieder het zélf moet doen.

Waarom de steen Oogje heet, kun je wel raden.

Oogje heeft niet alleen een ervaringsvolle buitenkant, hij heeft ook een bijzonder mooie binnenkant. Als een diamant bewaart Oogje zijn alwetend oog diep in zijn innerlijke Zelf en vraagt het regelmatig om te kijken en te weten.

Alsjeblieft, voor jou deze oude, wijze steen.

TvdB © aug. 2007

Korte metaforen bij de 8 states

Creativiteit

Mijn tuin was al jaren een doorn in mijn oog. Te recht, te saai. Plotseling wist ik wat ik wilde. Ronde vormen, natuursteen, veel bloemen in rustige kleuren. Ik heb hem zelf ontworpen en nu kijk ik uit op een tuin met prachtige kleuren en een mooi terras van Indiaas leisteen in warme tinten. Er is een fontein en ’s avonds doe ik de lichtjes aan, dat is dubbel genieten.

De eerste keer Carnaval vieren in Limburg. Verkleed als konijn, een grote wortel om mijn nek en ik was direct in de stemming. Genieten van al die gekke mensen. Wonderlijk en prachtig uitgedost en iedereen vrolijk en vriendelijk tegen elkaar.

Pragmatisme

Als niemand anders het doet, dan doe ik het zelf. Dan weet ik in ieder geval dat het gebeurt .

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.

Flexibiliteit

Als je iemand onrecht hebt gedaan, ga dan terug, bied je verontschuldigingen aan en maak het weer goed.

Een vastomlijnd plan, zo moet het gaan! Maar … zoveel hoofden zoveel zinnen! Niet de discussie of overtuigen maar de dialoog zal het aangepaste plan doen slagen.

Bewustzijn

Een boze wens naar iemand zenden is kwaad berokkenen in de geest. Ik doe mijn best om mijn gedachten zuiver te houden en als ik in de fout ga vraag ik hiervoor vergeving en herkader mijn gedachten.

Plotseling besef ik dat ik het wel erg vind om niet meer slank te zijn. De mens is wat hij eet, dat is iets wat ik mij van nu af steeds weer voor de geest zal halen.

Vastbeslotenheid

Ik weiger te leven in angst en zorgen. Leven is verantwoorde risico’s nemen. Iedereen heeft in zijn leven hoogte en dieptepunten. Amsterdam is geen gevaarlijke stad, het is een heerlijke stad, maar je moet wel blijven opletten. Dus geen tralies voor mijn ramen, maar wel de deur op slot. Niet zonder tas op pad, maar wel goed vasthouden!

Ik ga de baan vinden die bij mij past en waar ik mijn talenten helemaal in kwijt kan!

Openheid

Goed naar de ander luisteren, zonder direct zelf je eigen ervaringen daar tegenover te stellen, maakt dat de ander zijn verhaal kwijt kan en zich gehoord en begrepen voelt.

Het hebben van geheimen is vermoeiend en ongezond. Het delen van iets wat je zwaar op je hart ligt maakt meestal dat je hart direct lichter voelt. Anderen begrijpen meer dan je denkt en oordelen vaak minder streng dan je zelf doet.

Verantwoordelijkheid

Mijn moeder was er altijd voor mij. Nu ze ziek is en hulp nodig heeft, ben ik er voor haar, ook al weegt dat soms best zwaar en zou ik het liefst elk weekend leuke dingen willen doen. Ik houd van haar!

Wat je belooft, moet je doen. Een belofte niet inlossen, zeker bij een kind, slaat diepe wonden.
Doe een belofte dus nooit lichtvaardig, maar overdenk eerst of je hem ook kunt inlossen.

Nieuwsgierigheid

Steeds weer denk ik: ‘wat beweegt je, wat zijn de redenen van je keuzes, waarom pak je het zo aan?’? Zoveel vragen en nog meer boeiende antwoorden.

Onderzoek en ervaar zoveel mogelijk en behoudt het goede.

Casus C. Chaining Anchors

C. is een stewardess die is vastgelopen in haar werk. Enerzijds doordat zij veel last heeft van de steeds wisselende tijdsverschillen. Ze sliep steeds slechter en raakte zo oververmoeid dat werken niet meer mogelijk was. Anderzijds heeft het werk voor haar ook geen uitdaging meer. Ze heeft een hbo achtergrond en is door een aantal moeilijke en pijnlijke gebeurtenissen in haar leven pas laat met haar ‘˜loopbaan’ begonnen.

Uit de gesprekken blijkt dat C. de neiging heeft om anderen te vragen wat ze moet doen en vaak de wensen van anderen volgt.

Na een aantal gesprekken heeft C. zich een doel gesteld. Ze wil solliciteren op de functie van Unit Manager. Hierin ziet ze een uitdagende en interessante functie voor zichzelf, waarin ze haar ervaring en kwaliteiten kwijt kan.

De volgende dag heeft ze een gesprek met haar Unit Manager en de reïntegratiedeskundige. In dit gesprek wil ze hen duidelijk maken waarom zij deze functie wil en waarom ze er geschikt voor is. Ze ziet tegen dit gesprek op en is bang dat ze haar niet geschikt zullen vinden.

Als ik dieper in ga op die angst zegt ze dat ze zelf eigenlijk bang is dat ze misschien niet goed genoeg is voor de functie. ‘Misschien val ik wel door de mand’? zegt ze.

Aangezien we al haar mogelijkheden en talenten op dat moment al hebben besproken en C. tot de conclusie was gekomen dat ze heel geschikt is voor de functie, is dit geen logische gedachte. Ik check haar positieve intentie. Ze vertelt dat ze geneigd is om hulpeloos en onzeker te worden en dat anderen haar dan helpen en zij dus niet zelf hoeft te beslissen en dus ook geen fouten maakt. Dit gaf haar een veilig gevoel, van huis uit was ze er aan gewend dat vooral haar vader zei wat ze moest doen. Tegelijkertijd wil ze dit gedrag niet meer, ze wil juist haar eigen beslissingen nemen, zelf verantwoordelijkheid dragen en dit ook aan anderen kunnen overbrengen

Ik check de ecologie. C. geeft aan dat er geen nadelige gevolgen ontstaan door het veranderen van haar gedrag. Als doel voor het gesprek van de volgende dag stelt ze dat ze zelfvertrouwen en kracht wil uitstralen.

Ik besluit dat de chaining anchors een oefening is die haar kan helpen haar beslissing de volgende dag goed over te kunnen brengen. Zij kiest voor de onderstaande tussenstappen.

chaining-anchors-ddwt.jpg

Ik begeleid haar naar het begin en we keren het papier ‘˜angst/hulpeloosheid’ om, nadat de lichamelijke signalen bij C. duidelijk zichtbaar waren. Hulpeloze blik, schouders iets laten hangen, stem daalt, hoge ademhaling.

Ik vraag haar op ‘˜kalmte/rust te gaan staan en vraag wat ze voelt. Ze zegt dat er iets van haar afglijdt, wat ook zichtbaar is, ademhaling wordt rustiger, ik leg even mijn hand op haar schouder om het gevoel te ankeren. Ze neemt de volgende stap en geeft haar doel in een paar korte woorden weer. Ze heeft nu duidelijk voor ogen wat ze wil (ze ziet het voor zich). Vervolgens anker ik het weer. Als ze op ‘˜vastberadenheid staat zie ik haar hoofd omhoog gaan, ze zet haar voeten stevig neer. Ze zegt: ‘˜ja, ik het gaat me lukken’. Weer anker ik. Als ze op ‘˜zelfvertrouwen en kracht’ staat ziet ze er krachtig en zelfverzekerd uit. Ook dit gevoel wordt geankerd.

We doorlopen de cyclus drie keer en bij de derde keer zegt ze dat de bijbehorende gevoelens en beelden als vanzelf omhoog komen.

Ze verlaat mijn huis een stuk opgewekter dan ze gekomen is en zegt dat ze er voor gaat.

De volgende avond belt ze op om te vertellen dat het een heel goed gesprek geweest is en dat haar Unit Manager en de reïntegratiedeskundige positief op haar plan gereageerd hebben. Ze willen haar er in ondersteunen en dit geeft haar een goed gevoel. Ze heeft nu ook ervaren dat haar positieve intentie om hulp te krijgen ook gerealiseerd wordt als ze zelf beslissingen neemt en zegt wat ze wil.

Je bent als de zee – uitgestrekt en onbegrensd –

Neem de tijd om goed te gaan liggen

Neem de tijd om je te ontspannen, doe je ogen dicht en haal eens heel diep adem …(inademen) en langzaam uit …

Laat de geluiden die je hoort maar buiten..

Adem nog maar eens diep in .. en langzaam uit, voel maar hoe je je na iedere uitademing steeds dieper.. en dieper kunt ontspannen.

Ontspan je voeten. je benen laat ze maar los, ontspan je billen.. je buik, je maag ontspan je handen.. je armen, schouders, je nek, ontspan je mond en je tong

laat deze in je mondholte rusten, ontspan je voorhoofd ontspan je vol..ledig, vol en ledig of is het gewoon volledig?

Laat nu je bewustzijn groot worden, groot naar voren en ruim naar achteren, maak het maar groter en voel maar hoe vrij en open het is naar alle kanten.

Rust daarin.

Je bent als de zee , elk golfje glinstert en weerkaatst – uitgestrekt en onbegrensd – misschien hoor je de zee, ruik je de zee of proef je de zee. Kies maar wat voor jou is en geniet ervan.

Alle bezigheden en gedachten die je hebt zijn slechts golven op het wateroppervlak van de oceaan.

Ze komen en gaan. maar de zee wordt er niet door beïnvloed.

Laat het maar gaan bij iedere uitademing drijven ze steeds verder.. en verder. van je af.

Ze bewegen zich over die uitgestrekte vlakte.

Zie maar eens hoe ver ze al zijn. en als ze toch nog dichtbij zijn zet ze nu dan maar steeds verder bij je vandaan. Voel maar hoe verder ze wegdrijven hoe dieper je je ontspant.

Weet.. dat de problemen en uitdagingen waar het leven je voor stelt ..niets anders zijn dan rommel en wrakhout.. op het wateroppervlak

Terwijl je zelf.. altijd en overal .DAT bent ..wat onpeilbaar is… en door geen enkel verhaal aangetast kan worden.

Rust maar gewoon… in de uitgestrektheid .en weet.. dat je nooit alleen bent. als je samen.. met JEZELF bent… Altijd en altijd en altijd…

In de komende 3 tellen kun je je verheugen om met jezelf terug te komen.

Maar niet voordat je onderbewuste nog eens doorneemt wat er allemaal is gedaan, nieuwe ervaringen nieuwe leerprocessen.

Je hoeft je niet te haasten . je kunt weer wakker worden op een wijze die voor jou goed is. en je gaat door met leren op je eigen manier..

Wordt langzaam wakker . of snel. je kunt wakker worden als ik van 3 naar 1 tel.en je zult precies genoeg energie hebben die je voor de dag nog nodig hebt.

3, wiebel eens met je tenen

2, haal eens heel diep adem

1, doe je ogen open

So free yourself now

So free yourself now,

Smile and be well.

Feel free to allow yourself to tell,

Yourself what it is that helps you feel good,

And relax and see yourself now as you would,

Love your life to be in every single way.

So that you will wake up and say

I’m so thankful for being here now

I’m positive and I can feel how

Joy is flowing through me in every way

And feel this feelings and you maybe may

Choose to love you, just because you are

And knowing that really you’re just like a star.

Shining so brightly with all your light

And feel your body healing in this beautiful sight.

Every muscle every cell every finger and toe

As you let every single bit of tension go,

Being happy and healthy and relaxing so well,

Allowing your own creativity to swell.

Feeling more capable all the day through,

Being more relaxed and feeling it true.

And as you become more aware of feeling so good,

Feeling it flowing all the way through your blood

Flowing through your heart, through your face through your smile

And allowing it to simply linger for a while.

Being so free now to choose how to feel

And feeling more light, quite a great deal.

And bathe in the comfort you feel through your limbs

And see how all tension simply dims.

See it fade away totally all the way now,

And feel that you are sure now somehow

That you can choose to feel great just as you are.

Shining your love just like a star.

Knowing it’s safe to love all the way

Because you are the one who surely can say

I love every single part of me now

And I’m free to love myself and choose somehow

To let go of the harsh judgments I may’ve had about me,

I can choose to let go, because I really am free,

To love myself and improve still,

In ways that give me a great sense of thrill.

The excitement you can feel of being alive.

Feeling happy and also strive

To learn even more about love, life and more

Growing, as you’ve never done before.

Expanding your wisdom and loving it all.

Feeling on top of the world and that ball of joy

Tingling in colours and beautiful light

Allowing you to feel so good and bright.

Beginning to notice now that you can,

Say I’m wonderful in whatever way I am.

Being more nice to yourself in tone

And letting go of opportunities to moan.

Speaking to yourself with a smile in your voice.

Doing it out of your own free choice!

Being kind to you makes sense true and through

Because in all of the world there’s only one you.

There’s no competition, no game to win.

So allow yourself now to begin.

To treat yourself with class, elegance and style

and enjoy this great feeling all of the while.

Feeling how loving you just feels so right,

And every day is all the more bright.

Feeling more loving to not only you

But to more people passing through

Your life as you live it from day to day.

Being able to enjoy yourself more now each and every single day.

Being so happy now and feeling it whirl,

And getting more comfortable the colours start to swirl

And filling your body from head to toe

With health and confidence so wherever you go.

You can tune into this feeling by clicking your tongue

And hearing now how easily this is done.

So as you begin now to wake easily

feel how wonderful it is to be free

Metaforen 8 states

1. Flexibiliteit

1. Lied
Als je een lied niet op een bepaalde hoogte kunt zingen, kun je een octaaf hoger of lager zingen. En als zingen niet lukt, kun je gaan fluiten, klappen of een instrument bespelen.

2. Gerecht
Als je voor je gasten wilt koken, maakt het niet zoveel uit wat en hoe je dat doet. Als je visite het gerecht maar lekker vindt.

2. Pragmatisme

1. De ballonvaarder
Een ballonvaarder bepaalt, afhankelijk van de wind, zijn doel. En wanneer hij het nodig vindt, kan hij door zijn ballon meer of minder te verwarmen, op andere luchtstromen meevaren. Zo kan hij van richting veranderen. Soms is dat nodig, want niet elk landschap biedt de gelegenheid om te landen.

2. De Koning
Een koning moet goed naar zijn onderdanen (kunnen) luisteren om te weten hoe hij regeren moet.

3. Openheid

1. Regen voor zintuigen.
Als het regent, zie dan hoe mooi de waterdruppels glanzen, hóór het getik, ruik de frisse lucht, proef het water op je gezicht en voel de verfrissing. Alles kun je ervaren.

2. Kind
Juist door de openheid van een jong kind te respecteren, komt dit kind tot evenwichtige groei. (Respect ontstaat vanuit openheid.)

4. Bewustzijn

1. Hulpmiddel.
Toen we thuis voor een kabelbaan een zware kabel de bomen in moesten trekken, dachten wij daarvoor een tractor nodig te hebben. Mijn vader, die op bezoek was, vroeg of hij mocht helpen. Met zijn kennis van zaken en inzicht kreeg hij de kabel in de boom. Hiervoor gebruikte hij slechts een mastworp in een touw, dat aan de kabel zat, en de hefboomtechniek via enkele andere bomen. De klus was zo geklaard.

2. Beer
Een beer is groot en sterk en als hij op de weg zou staan, besef dan vooral hoe jij de weg kunt blijven bewandelen.

5.
Nieuwsgierigheid

1. De wereldreiziger
Een wereldreiziger liet zich – om steeds een nieuw doel te bepalen – verhalen over andere landen vertellen door verschillende mensen. Door die mooie verhalen kreeg hij veel over een land te horen en zo wist hij weer nieuwe wegen te bewandelen.

2. Google
Bij google vind je vaak ontelbare mogelijkheden. Die vind je pas, als je er naar op zoek gaat.

6. Creativiteit

1. Sleuteltje ‘˜Elk Slot’
Er was eens een bijzonder sleuteltje; dat heette sleuteltje ‘˜Elk Slot’. Dat heette zo, omdat het sleuteltje op alle sloten paste. Als de mensen dachten dat een bepaalde deur niet te openen was, hoefden ze maar sleuteltje ‘˜Elk Slot’ te vragen. Als het sleuteltje er dan was, bekeek het sleuteltje het soort slot heel goed en het sleuteltje kreeg dan vanzelf de vorm van het slot, waardoor de deur al bijna vanzelf open ging.

3. De kleurenwaaier
Als je een mooie kleur wilt uitzoeken, vraag dan naar de grote kleurenwaaier van de kleurenschilder. Je moet de kleurenwaaier wel heel ver open spreiden, zodat je alle kleuren ook goed kunt zien. In dat geval heb je veel meer keus.

7. Vastbeslotenheid

1. De architect
Een architect kan wellicht beter met een veeleisende filmster op vakantie gaan, om zo te achterhalen hoe hij de droomvilla van deze filmster moet tekenen.

2. De modeontwerper.
Een modeontwerper nam bij elk werkbezoek aan de kritische mannequin een boeketje bloemen mee, waardoor hij uiteindelijk toch die exclusieve avondjurk kon maken.

8. Verantwoordelijkheid

1. Welpen
Een leeuwin waakt over haar stoeiende welpen, terwijl die langzaam verder de prairie op gaan, steeds verder van het ouderlijke honk, daarbij risico’s nemend.

2. Trainer
Een goede trainer haalt het beste uit zijn spelers omhoog door ze de ‘˜fouten’ te gunnen, die ze maken. Bovendien maken spelers geen fouten, zij trainen en spelen gewoon.

3. Wijs
Het zijn de wijze mensen die anderen de werkelijke ruimte kunnen geven om te groeien.

Zoals de adem. bij het leven hoort,

© aug. 2007

Terwijl je hier zo ligt. nu je hier zo zit.

kun je je lichaam voelen.

Misschien.. zijn het vooral je benen.die je voelt ..of je rug.

Wellicht.. zijn het ook je armen.of je schouders..die je voelt.

Voel maar.wat er is.. en geef je over ..aan de rust van je lichaam.
Als je gezicht nog niet ontspannen was,

kun je dat nu.. ontspannen.Dan kun je de zachtheid voelen.bij je mond….. je wangen….. je neus, …. je ogen.

Weet. dat je alles in je lichaam kunt loslaten…en dat je je helemaal .kunt overgeven .aan wat komen gaat.

En als je deze heerlijke rust,.. kunt voelen,..kun je deze rust, deze kalmte. misschien wel..door je hele.je hele lichaam… laten gaan.

Het maakt niet uit..waar je .je rust.je ontspanning…voelt. Het kan overal .goed.heel goed voelen.binnen in je lichaam..

Dan kun je zó.. tot rust komen, . zó-als het goed voelt. voor jou.

En alles. wat je hoort..alles, wat je misschien kunt ruiken.. of kunt voelen

ís er ..en hoort .bij de omgeving. waarin jij bent.

Zoals de adem. bij het leven hoort,

het tikken van de klok …bij het verstrijken van de tijd.

Zoals een vogel zich in de lucht begeeft. en een mol diep.heel diep .onder de grond..

zo.. word jij nu omgeven.door de omgeving .. die bij je hoort, waar jij nu bent.

Jouw omgeving.

En geef daar ook om, …want.. jij hebt zelf gekozen

je te laten omgeven.door wat er is…hier..nu..

Het is jouw keuze..en het maakt niet uit of het een goede keuze is.de keuze is er.

Terwijl je hier zo ligt..of hier zo zit..en je zó ontspannen bent…

En terwijl je je laat omgeven…door wat er is..merk je misschien ook.

dat er van alles ín jou is. …was je nog bezig… met de dag van vandaag

Sta er open voor……en kies wat goed is . voor jou……….

Wie weet..krijg je vanuit je omgeving .zomaar..een ingeving.

Er is altijd iets te kiezen ..wat jou . verder kan brengen.. in het leven.

Geef het de aandacht .die het nodig heeft..

geef. erom

En misschien.. vraag je je wel af .als je zo kiezen kunt..in deze omgeving..

wat je nodig hebt..wie je bent?…Wie is je Ik…je eigen ik?

Jij bent. die je bent..met jouw lichaam..je mooie lichaam

met jouw geest …je mooie geest.

Misschien.. mis je wel een deel…een deel ..van je lichaam

en áls je dat mist …kun je het misschien.. tóch ooit ..nog voelen.

Dan voel je iets…dat voor jouw gevoel..toch van jou is.

Of denk je . iets te missen..in je Zijn..in je persoonlijkheid?

Wellicht kun je ook voelen,…wat het is …dat je mist.

En als je dat kunt voelen…dan ís het er.

Dan is het.. tóch. een deel van jou..nietwaar?

Want als je weet wat je mist, dan kén je het. toch?

En als je weet.. wat je mist, dan weet je ook… wat je wilt.

Anders zou je het toch niet míssen?

Zo.. kun jij de Miss of Mister zijn .van jezelf.en van jou… in jouw omgeving.

Je kunt ervoor kiezen…wat van jou is

wie je bent…waar je aan werkt

wat je versterkt…vergroot.

Want ..groot ben je..sterk ben je.

met jouw lichaam, je mooie lichaam.en met jouw geest..je mooie geest.

Zo.. kun je zelf bepalen.. wat jouw missie is,

de missie .van de Miss of Mister. die je bent.van je eigen zijn.

En mocht je missie.. soms.. nog mistig zijn

en kun je door de mist.. niet verder kijken

blijf dan..even. bij jezelf

en kruip.. nog even in je cocon.in je eigen warmte.

kijk in je Zelf,. in je eigen Zelf

voel..denk.. wees bewust . van wat je nodig hebt..

Wat is het ..dat je nodig hebt?….Wat is het…waarin je wilt groeien?

Wie weet ..hoor je dan ook.je stem..je stem van je Zelf.

Je zo even terug te trekken.. kan ervoor zorgen, dat je weet.waarvoor je wilt gaan.

En als je missie je dan duidelijk is..de mist is opgeklaard.de helderheid voor je ogen staat.

dan wil je misschien.. naar buiten komen..en je vleugels ontvouwen ..langzaam..heel langzaam.je eigen vleugels glad strijken, totdat ze stevig.. en krachtig genoeg zijn ..om je te dragen. naar de plaats. die jij.. voor je Zelf bestemd had.

Want als jij . naar de stem van je Zelf luistert, kun je je overal laten brengen. door de kracht. van je eigen vleugels.naar de kleur.. en de geur van de bloem.

de bloem van jouw bestemming..jouw missie.

Het maakt niet uit.. hoe geurig. of hoe kleurig ..je bloem is.hoe groot of hoe klein..

het maakt niet uit wélke je missie is.

Het maakt vooral uit . dat het van jou is, jouw bloem, jouw bestemming, jouw missie, jouw weg, jouw eigen weg…dat je je afstemt op je Zelf.

Dat is de weg die je kunt gaan, die je verder brengt…

die je leven zín geeft, die jou ómgeeft.

De weg, die je het gevoel geeft.. dat jij de Miss of Mister bent .van jouw leven.

Als je die weg gaat. heb dan vertrouwen in je Zelf.je kunt het.

Je kunt het werkelijk.

De weg.. van jouw bestemming.kan jou.. zo.. in goede stemming brengen.

Want alles.wat van jou is.is goed.

En zo meteen.wanneer ik tel van 3 tot 1…

weet jij . dat je vandaag. op weg kunt gaan.

Dan voel je alle energie. die je nodig hebt.om te kiezen… uit alles. van wat er op je pad komt.

Dan kun je genieten.. van de keuzes .. die je maakt.

Dan kun je ook ..alle energie voelen. die je nodig hebt.

om de Miss of Mister te kunnen zijn. die je wilt zijn. en die je al bent..nu.

Je bént je eigen Miss..en je bent je eigen Mister.

Drie..wiebel met je tenen, Twee.. haal een keer diep adem, En een.open je ogen.