web analytics

Entries from juni 2008 ↓

Meltem

Meltem – Metaphor

I met a young ambitious woman just recently, who was overwhelmed by her curiosity and she analysed and questioned almost everything. Her determination for achieving her goals was beyond limits for finding logical answers in order to create inner peace and a new comfortable place to settle. She had travelled the world as all people are travellers on this lovely planet for a certain time. She discovered and concluded during her walks, which she did for loosing 4 kilos of weight, that all people come and go and most of them never ask themselves what their destination will be in the given time they have. Most of them are too occupied with the journey itself and the people they meet along the way, instead of being open minded and curious about the purposes of such journeys are really about. Along her ways she found out that whenever you travel, you will gather and experience new insights and even old beliefs might be willing to change, which would go beyond any imagination at any destination. And so she changed her beliefs and accepted, no allowed herself, to be open and feel comfortable whenever and wherever. After a while she did found a new place to stay and it was not a dream, it was real. She founded a successful company and became responsible for all her decisions and felt great about it. Her flexibility and passion became one of her most powerful resources for achieving her goals. From that time on, she managed her inner states easily and they all finally melted into one. This wonderful person had finally accepted her right for feeling good, without having any expectations, analyses, questions, weights issues or whatsoever. A bright full picture of her childhood, so wanted, was finally realised.

You are there, so you can be here as you already are.

Warmly, Eco

Included:

Positive Intention: Finding inner peace and life balance

State Management and assumptions of NLP incorporated

Picturing a better life, which encourages change and openness

In Glijop wonen 2 volken vredig naast elkaar

Metafoor Els.

Dit verhaal speelt zich af in Glijop een land hier ver, ver vandaan. In Glijop wonen 2 volken vredig naast elkaar. De Kijoppen en de Glijkers. Ze hadden ieder hun eigen leven, winkels en scholen, maar maakten nooit ruzie.

De Kijoppen zijn een vrolijk en gezellig volk. Ze dansen de hele dag en maken veel grapjes. Ze versieren de steden en maken muziek. Ze wonen in holle bomen en grotten, die ze vrolijk versieren. Ze hebben niet echt meubels, ze maken van wat ze vinden tafels en stoelen, soms kopen ze meubels van de Glijkers, maar die veranderen ze wel meteen zodat ze niet zo saai en strak zijn. De Glijkers zijn heel serieus en erg slim, maar niet erg sociaal. Ze willen vooral dingen bedenken en maken. Ze wonen in huizen en hebben veel gereedschappen die hun helpen degelijke en functionele dingen te maken.

Bij de geboorte van een kind is een deze nog geen Kijop of Glijker. De grote Glijop bepaalt bij welk volk je hoort. Zij kijkt je diep in de ogen en als ze een twinkeling ziet ben je een Kijop en als ze een onderzoekende blik ziet dan ben je een Glijker. De Grote Glijop zelf was Glijker, noch Kijop. Zij was de baas en zorgde dat alles goed ging in Glijop. Soms heel soms kon je naar de Grote Glijop gaan om je te laten bekeren, maar dan was dat wel definitief, je mocht je maar 1 keer laten bekeren.

In een mooie holle boom in het deel waar de Kijoppen leefde, woonde Luna. Luna was een echte Kijop. Ze was lief en altijd vrolijk. Kon het beste grapjes vertellen van iedereen en als zij begon te lachen werd iedereen meteen vrolijk. Maar vandaag was Luna alleen binnen. Alle anderen Kijoppen waren buiten aan het dansen en muziek aan het maken. Luna lag in haar bedje van stro, ze had gezegd dat ze een beetje ziek was en wilde slapen. Maar onder haar zachte donzen dekbedje met regenbogen, was ze stiekem, heel stiekem een boek aan het lezen.

Kijoppen lezen nooit. Alleen boeken met plaatjes. Anders hadden ze niet genoeg tijd om te spelen en lachen. Luna wilde graag lezen, dus was ze zo nu en dan ziek. Dan hoefde ze even geen grapjes te maken en kon ze even rustig lezen. Luna kreeg de boeken van Jim. Jim was een Glijker en ze kende hem al heel lang. Ze vertelde hem grapjes en dan moet hij lachen. Hij vertelde haar hele interessante dingen over de geschiedenis van Glijop. Ze waren inmiddels beste vrienden, maar niemand mocht dat weten.

Luna was een boek aan het lezen over hoe je een huis moest bouwen, dat wilde Luna ook graag doen, maar dat deden alleen Glijkers. Luna wilde graag net zo slim zijn als Jim, maar ze wilde wel vrolijk zijn en dansen. Luna dacht erover om naar de grote Glijop te gaan om zich te laten bekeren. Ze had dit al eens met Jim besproken, maar hij vond dat zonde. Ze was zo leuk en zorgde dat hij kon lachen, als zij ook een Glijker was, zou hij nooit meer kunnen lachen.

Luna besloot toch naar de Grote Glijop te gaan, maar dan om haar om raad te vragen. Ze sprong uit bed en ging op pad.

Luna klopte aan en mocht meteen naar binnen. De Grote Glijop wist alles en ze hoefde dus ook niet uit te leggen waarvoor ze kwam. Ze mocht zitten in een grote stoel en kreeg een groot glas prik limonade. De grote Glijop liep weer de kamer uit. Ze had nog niets tegen Luna gezegd. Luna zat alleen in de mooie kamer. Ze zag mooie stevig meubels, maar wel met mooie kleuren. Een mooi schilderij strak, maar wel vrolijk. Ze voelde zich hier wel prettig.

De grote Glijop kwam terug met een klein, maar heel mooi doosje en ging in de stoel tegenover haar zitten. “Doe je ogen dicht en bedenk je hoe je je voelt, wat je ziet en wat je hoort, als je een Glijker bent.” Zei ze met zachte stem. Luna deed wat haar werd gevraagd. Ze moest huilen, dit was niet wat ze wilde. Maar ze wilde ook geen Kijop zijn. “Wat wil je dan”, vroeg de grote Glijop. Luna moest diep zuchten en keek om zich heen. “Dit is wat ik wil” zei ze. “Ik wil net als jij zijn.” De grote Glijop stond op en wees op haar stoel. “Ga maar zitten en doe je ogen dicht, voel hoe het is om mij te zijn, zie hoe het is om mij te zijn hoor wat mensen over je vertellen als jij de grote Glijop bent.” Luna zat te stralen in de stoel. Ze wist het zeker dit is wat ze wilde. Ze opende haar ogen en keek de grote Glijop aan. Deze gaf haar het doosje en zei:”Iedere keer als je voelt, ziet of hoort wat je net voelde, zag en hoorde. Open dan het doosje en stop het erin. Iedere keer als je je niet fijn voelt of triest, of als je iets ziet of hoort wat je niet helpt, Maak je het doosje open en haal je er uit wat je nodig hebt om je goed te voelen. En wanneer je dingen hoort, voelt of ziet die je zouden moeten kwetsen en ze doen het niet, dan kom je naar me toe. Dan ben je klaar op de grote Glijop te worden en zal ik je helpen”

Luna liep opgewonden terug naar haar holle boom. Het doosje in haar zak en haar hand zachtjes erom heen. Ze hoefde niet te kiezen en wist dat ze sterk genoeg was om zelf de grote Glijop de zijn deze was tenslotte ook lief, grappig, maar ook heel slim en handig. En het beste van allemaal Jim zou blijven lachen.

Ciska Lazet,