web analytics

Entries from april 2009 ↓

Je gezicht straalt ervan

Ga maar lekker zitten en als je wilt kun je al beginnen met je te ontspannen….

Neem er maar gerust … even de tijd voor om lekker ..goed ….en ontspannen… te gaan zitten.
Leg je handen… maar losjes op je benen neer …
Haal maar eens diep adem door je neus  houdt dit even vast  en adem door je mond langzaam  weer naar buiten .
En als je het prettig vind mag je gerust je ogen dicht doen… de meeste mensen kunnen zich beter concentreren… als ze de ogen dicht hebben, dus als je het prettig vind … mag je gerust je ogen dicht doen
En nu  je je ogen gesloten hebt … kan je …je concentreren op mijn woorden…..en op mijn stem.
En hoe langer je naar mijn stem luistert… hoe beter je je kunt ontspannen
En hoe meer je je concentreerd  …..hoe beter je je kunt ontspannen
En geef maar toe aan dat gevoel… het gevoel van een heerlijke ontspanning.
En nu je zo lekker ontspannen bent…. merk je…. dat je ademhaling…. ook rustiger is geworden   een teken dat je je ontspannen voelt.
En geef maar toe aan dat gevoel 
Prima….. je doet het heel goed
En nu je hier zo zit ……..heerlijk ontspannen…..  hoor je alleen nog maar mijn stem ….en alle andere geluiden… die bij je binnen komen …. die storen je niet  zoals het praten van andere mensen …. het opruimen van glazen van een tafeltje hiernaast  of auto’s die langs rijden.

Nu je hier zo ontspannen zit  voel je hoe behaaglijk je schouders zijn  en hoe lekker het is om je ogen te laten rusten door ze gewoon dicht te laten en bij iedere in inademing voel je de ontspanning door je hele lichaam verspreiden en bij iedere uitademing blaas je dat laatste beetje spanning wat nog in je lichaam aanwezig is weg
Als je zo ritmisch ademt kan je je misschien een beeld voorstellen dat je boven op de toppen van de duinen staat en uitkijkt over het strand en over de zee en dat is een heerlijk gevoel een een mooi uitzicht  de weerstemperatuur is rond de 28 graden  en de wind waait lekker en komt vanaf de zee af    Heerlijk die wind die van zee afkomt         je ziet de zee daar wil je  naar toe naar de zee…..  je ziet even verderop een trap die  je zal leiden naar het strand en naar de zee
Ga er maar toe naar die trap
Bij de trap aan gekomen zie je een heleboel traptreden die je zal gaan afdalen want je wil naar het strand en naar de zee
bij het naar beneden gaan van de trap tel je de traptreden
En bij elke tel voel je je meer en meer  ontspannen
En ga maar naar beneden en tel maar  hardop de traptreden
En bij iedere tel voel je je dieper dieper  ontspannen.

Nu je onderaan de trap aangekomen bent ben je bijna bij het strand nog één trede  en dan ben je op het strand en ben je gelijk op het diepst van je ontspannen    doe maar maak maar die laatste stap

En nu je helemaal ontspannen bent voel je je heerlijk ….prima je gezicht straalt ervan    en in deze ontspanning geef ik je de opdracht mee om lief te zijn voor jezelf
Wees nu en in de toekomst lief voor je zelf want als je lief bent voor je zelf dan ben je dat ook voor andere….dus wees lief voor jezelf

Zometeen tel ik van 3 tot 1  nu nog niet en bij 1 kan je je ogen weer open doen
3 wiebel maar eens met je tenen
2 haal maar eens een keer diep adem
1 en je bent weer terug in het hier en nu en jo kan je ogen weer openen

Ik word steeds meer bewust van mijn gedrag

Bewustzijn:

De laatste jaren in mijn leven begin ik steeds meer bewust te worden van wie ik ben en wat ik kan. Vooral bij de cursus practischener en master bij RaVisie is er een grote sprong ontstaan in het geen ik denk en mijn gedrag. Hier ben ik erg blij om en geniet er in volle teugen van.

De laatste jaren kies ik ervoor om te wandelen in de natuur dit komt omdat het mij een bepaalde rust geeft en omdat ik nu veel meer zie, hoor, voel en ruik geniet ik er nu veel intenser van!

Ik word steeds meer bewust van mijn gedrag en handelingen doordat ik dat herken kan ik daar beter van leren hoe ik ermee om moet gaan.

Ik ben er steeds meer van bewust welke positieve intentie mensen hebben bij hun gedrag, dit schept vrede, rust en begrip iets waar ik allang naar heb verlangt.

Creativiteit:

In mijn oude beroep als bankwerker was het voor mij de taak om problemen op te sporen en op te lossen, door zo creatief te zijn geweest heeft het mij ook veel baat gegeven in mijn privé leven!

Mijn overtuiging is dat wanneer je iets graag wil dat je het kunt verwezenlijken of je nu de vaardigheden had of niet! Ooit werd ik een keer verkeerd ingezet als beroep lasser terwijl ik bankwerker was. In 2 uur tijd leerde ik mezelf tig lassen met roestvrij staal en mocht op het einde van de dag naar een project in Berlijn voor 9 maanden. (en dat is ook gebeurd!)

Zit in mijn hart en ziel, ik schroom dan ook niet voor een toepasselijke oplossing en die in een daad om te zetten.

Gevonden heb ik die in de taal van de mens dit geeft mij het voordeel dat ik beter kan anticiperen op de situaties.

Flexibiliteit:

Wanneer ik werkte deed ik naast mijn taken ook andere taken het was voor mij vanzelf sprekend en had er ook nooit moeite mee om langer te blijven.

Dat ik niet moeilijk doe wanneer ik of andere van plan wijzigen, als ik maar mijn doel bereik!

Is het geen te accepteren zoals het is, je hoeft niet alles te veranderen dat doet het vanzelf wanneer het ervoor klaar is.

Nieuwsgierigheid:

Heb ik de laatste jaren altijd gehad naar mijzelf alsook naar andere mensen hoe zij zijn en waarom zij zo handelen. Zelfstudie naar mezelf en mens staat bij mij hoog in het vaandel.

Mijn nieuwsgierigheid gaat zo ver dat het onuitputtelijk lijkt te zijn, door een minimum te stellen van 1 overwin ik te allen tijde, alles wat daarna erbij komt zie ik als winst.

Ik ben nieuwsgierig naar al het geen het leven mij bied in voorspoed en tegenspoed, mijn overtuiging is dat je van elk iets zult leren.

Vastbeslotenheid:

Wanneer ik me iets heb voorgenomen er mee bezighoud zal ik moeilijk van mijn besluit afwijken.

Vastbeslotenheid creëert voor mij mogelijkheden wat tot resultaten kan leiden wanneer dit niet zo is blijf ik zoeken tot ik het gewenste resultaat bereikt heb!

Verantwoordelijkheid:

Het gevoel van verantwoordelijkheid word bij mij sterk opgeroepen wanneer mensen in paniek raken om me heen dan vind ik namelijk dat ik het heft in eigen handen moet nemen.

Omdat ik erg ambitieus ben voel ik me snel verantwoordelijk voor mijn daden, daar ga ik dan ook erg zorgvuldig mee om.

Pragmatisme:

Is een onderdeel van mijn leven ik zie alleen mogelijkheden en zet de lange discussies aan de kant om zo snel tot een resultaat te komen.

Als ik een probleem of een belemmering zie dan zet ik mijn tandjes erin tot ik een oplossing zie, hoeveel oplossingen ik creëer hangt ervan af welke massage ik daaraan geef.

Openheid:

Het gevoel van vrijheid te creëren, dit door dingen los te laten en/of door te vertellen. Een geheim is niet voor een mens weggelegd.

Ik meende erg open te zijn dit bleek dus niet helemaal zo te zijn. Wat ik hieruit leerde was dat ik erg zuinig was in het geven van informatie. Bv. Deze NLP cursus heeft mij dat inzicht gegeven en vind dat ik hier zeker iets mee moet doen.

Hoe kan het dat ik zo verdrietig ben door zo’n klein incident

Case Yvonne

Indeling: a. wat was de coachvraag, b. wat heb je bedacht om te doen, c. hoe ging de sessie, d. wat was het resultaat.

Inleiding:
Ik werd vrijdag door een collega gevraagd om naar beneden te gaan naar een medeteamleider. Ze wilde graag met me praten. Ze was in tranen. Ze kwam net bij de directeur vandaan. Hij was nogal bot tegen haar geweest en dat was niet de eerste keer. Ze had het gevoel dat hij haar niet vertrouwde. Hoe kon dat nou? Ze had zijn vertrouwen nooit beschaamd. Omdat ze zo verdrietig was, heb ik haar het verhaal laten doen. Dat klaarde op.
Toen hebben ik haar de essentie laten zoeken, zie coachvraag:

a.    de coachvraag: hoe kan het dat ik zo verdrietig ben door zo’n klein incident
b.    positieve intentie en strategie achterhalen.
c.    Wat treft je zo? Gebrek aan vertrouwen, dat een ander me veroordeeld heeft zonder dat ik er wat aan kan doen.
(Ik dacht toen ha, een snelle en vroeg haar of ze de laatste keer dat ze vertrouwen had gevoeld, dat zich nog kon herinneren. Nou nee (oh shit glad ijs dacht ik). Ze zocht een tijdje, maar vond geen vertrouwen.. oneerlijke juf op kleuterschool en niet getroffen met ouders)
Wat doe jij zelf in vertrouwen naar anderen? Ik vertrouw niemand zei ze en schrok toen ze zichzelf hoorde. Ik doe hetzelfde met anderen als hij met mij deed (schudde ongelovig haar hoofd), huilde (dat was echt al een doorbraakje).
Wat brengt het jou om niemand te vertrouwen? Dan blijft iedereen op afstand, hoef ik mezelf niet te geven.
Wat brengt dat je? Veiligheid.
Is er nog een andere manier waarop je je veilig voelt? Ja, als ik alleen thuis ben.
Kun je dat veilige gevoel voor je halen? Ja.(mooi)
Hoe is het voor je om mensen op afstand te houden en jezelf niet te hoeven geven? Pijnlijk.
Wat zou je willen? Ik wil gezien worden zoals ik ben en vertrouwd worden.
Wat moet je doen om gezien te worden en vertrouwd? De ander zien en vertrouwen.
Hoe doe je dat? Door mijn oordelen los te laten en de ander echt te willen zien.
Wat heb je er voor nodig om dat te doen? Niets, nou ja me veilig voelen.
Kun je dat gevoel van veiligheid eens oproepen? Ja.
Wil je dat gevoel van veilig voelen eens sterker maken? En nog sterker?Arm geankerd.
Hoe voel je je nu? Goed. Veilig.
Kun je vanuit dit gevoel je oordelen loslaten en de ander gaan zien? Ja, dat denk ik wel.
Dat denk je wel? Nee, ik weet het zeker.
d.    Het resultaat? Iemand die inzag hoe ze haar eigen gedrag terugkreeg. Het effect van je communicatie ligt in de reactie die je krijgt..

Pragmatisme

Barbara Walters of Television’s 20/20 did a story on gender roles in Kabul, Afghanistan several years before the Afghan conflict.
She noted that women customarily walked five paces behind their husbands.
She recently returned to Kabul and observed that women still walk behind their husbands.
From Miss Walters’ vantage point, despite the overthrow of the oppressive Taliban regime, the women now seem to walk even further back behind their husbands, and are happy to maintain the old custom.
Miss Walters approached one of the Afghani women and asked, ‘Why do you now seem happy with an old custom that you once tried so desperately to change?’
The woman looked Miss Walters straight in the eyes, and without hesitation said, ‘Land Mines.’
Moral of the story is…
(No matter where you go)
BEHIND EVERY MAN, THERE’S A SMART WOMAN

Het gebeurt regelmatig dat iets niet gaat zoals ik het zou willen

8 States

1  Het kunnen veranderen van het proces van onze ervaringen is vaak waardevoller dan de inhoud ervan veranderen. (VASTBESLOTENHEID)

*  Ik kan me het moment nog heel goed voor de geest halen toen ik besloot om mijn PDB-diploma te gaan halen. Ik wist dat ik gedurende een paar jaar concessies zou moeten doen om daar ook voldoende tijd voor vrij te maken. Ik had dan ook voor mezelf direct een beloning in gedachten, namelijk eindelijk op vakantie gaan naar Nieuw-Zeeland. Die studiejaren zijn voorbijgevlogen en ik had een fantastische vakantie.

* Toen ik vorig jaar overspannen thuis kwam te zitten legde ik de verantwoordelijkheid hiervoor eigenlijk volledig bij mijn werkgever. In de periode dat ik zo in de put zat kwam langzaam het besef dat juist ikzelf degene ben die bepaal hoe ik me voel. Ik wil voortaan ontspannen en met plezier door het leven gaan en heb dus sindsdien voor mezelf ingesteld dat ik altijd bij mezelf onderzoek wat ervoor zorgt dat ik me boos, verdrietig of ongelukkig voel, zodat ik daar wat aan kan doen.

2  De betekenis van communicatie ligt in de reactie die je krijgt. (OPENHEID)

* Door bij mijn werkgever duidelijk aan te geven waar ik allemaal tegenaan gelopen was voordat ik overspannen thuis zat werd het mogelijk om gezamenlijk een oplossing te zoeken en inmiddels werk ik weer met veel plezier.

* Ik heb niet zo’n hele grote vriendenkring en de frequentie waarmee ik iedereen zie is in de meeste gevallen ook niet zo groot. Maar als ik met een van hen contact heb is het ook gelijk goed. Het wederzijds respect en de vertrouwensband zorgen ervoor dat het mogelijk is dat ieder zegt wat ie denkt of voelt. Dat te kunnen doen geeft een ontzettende vrijheid en ruimte.

3  Mensen kunnen via visuele,  auditieve, kinesthetische, olfactoire en gustatoire zintuigen onderscheid maken in hun omgeving en gedrag. (BEWUSTZIJN)

* Als ik bij mezelf bemerk dat ik niet lekker in mijn vel zit ga ik de natuur in. Wandelen, fietsen of hardlopen. Het landschap, de geluiden en de variatie van geuren en kleuren zorgen dat ik tot rust kom, weer in balans ben en dat mijn accu weer wordt opgeladen met energie.

* Het leven van alledag met alle indrukken en de verplichtingen die ik mezelf opleg worden me soms teveel. Op het moment dat ik dat constateer realiseer ik me dat ik ook ruimte en tijd moet inruimen om te genieten en ga ik dus iets doen waar ik veel plezier aan beleef. De rest wacht dan maar even.

4  Elk individu heeft de hulpbronnen in zich die nodig zijn om veranderingen in gang te zetten. (CREATIVITEIT)

* Als ik hoor dat er iemand gaat verhuizen sta ik bij wijze van spreken al direct klaar om de handen uit de mouwen te steken. Ik vind het namelijk geweldig om te klussen, iets te creëren en oplossingen te bedenken voor obstakels die je tegenkomt. En als ik uiteindelijk het eindresultaat zie geeft dat me een fantastisch gevoel.

* Als ik bij mezelf tegen een probleem aanloop ga ik na waardoor dat komt en blijf ik mezelf uitdagen om een andere manier te vinden die wel werkt en waarbij ik me ook goed voel.

5  De kaart is niet het gebied. (NIEUWSGIERIGHEID)

* Als ik de krant lees komt het heel vaak voor dat ik me afvraag wat iemand ertoe heeft gebracht om een bepaald iets te doen of te zeggen. Zo ben ik ook heel benieuwd naar jouw verhaal.

* Ik ben verzot op detectiveseries op televisie. Aan het meepuzzelen naar wie de dader is en het volgen van alle verhalen en gedachtegangen van de potentiële verdachten beleef ik ontzettend veel plezier.

6  Aan de positieve karaktereigenschappen van een individu wordt niet getwijfeld, terwijl aan de waarde en geschiktheid van intern of extern gedrag wel getwijfeld kan worden. (VERANTWOORDELIJKHEID)

* Toen ik vorig jaar overspannen thuis kwam te zitten heb ik alle tijd genomen om zelfonderzoek te doen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat alleen ikzelf kan bepalen waar mijn grens ligt en dat ik ook degene ben die dat zal moeten aangeven in mijn omgeving.

* De consequentie van het in huis halen van Murphey is dat ik voor oppas dien te zorgen als ik langere tijd afwezig ben.

7  Falen versus feedback – Elk resultaat en elk gedrag is een prestatie, of het nu je doel was of niet. (PRAGMATISME)

* Eigenlijk vind ik dat ik voor mijn gezondheid meer zou moeten sporten, maar na een lange werkdag heb ik daar meestal nooit de puf meer voor. Laatst kreeg ik ineens de ingeving dat ik natuurlijk ook mijn vrije dag kan beginnen met hardlopen, dan heb ik ook gelijk weer voldoende energie en rust in mezelf om de dag weer aan te kunnen. Het gebeurt me nog regelmatig dat ik mezelf realiseer dat ik wel erg kritisch ben op mezelf. Zodra ik me dat besef kijk ik tegenwoordig steeds sneller met mildheid naar mezelf.

* Het gebeurt regelmatig dat iets niet gaat zoals ik het zou willen. Tegenwoordig maak ik me daar veel minder druk om. Ik zoek dan gewoon naar de best haalbare werkwijze in de gegeven omstandigheden.

8  Er is een positieve intentie die elk gedrag motiveert en elk gedrag is waardevol binnen een bepaald gebied. (FLEXIBILITEIT)

* Toen ik Murphey, een schat van een rode jeweetwel kater, uit het asiel haalde konden ze me niet vertellen of het een buitenkat was. Omdat ik het voor mezelf wel prettig vond hield ik hem binnen. Maar toen hij een keer midden in een warme zomernacht zich dwars door het gaas van de hordeur een weg had gebaand en van het balkon was gesprongen heb ik direct besloten dat hij naar buiten mocht, maar dan wel op een normale manier natuurlijk.

* In het verleden wilde ik zoveel mogelijk vastleggen voor een vakantie en vond ik het vervelend als er iets veranderd werd. Tegenwoordig ben ik daar veel soepeler in. Het is natuurlijk jammer als een bepaalde activiteit niet doorgaat, maar daarmee ontstaat ook de mogelijkheid om iets te gaan doen waar ik daarvoor misschien nooit aan gedacht had. Het biedt nieuwe mogelijkheden.

Begeleiding op school

Situatie:

De school is een reguliere, ‘zwarte’ basisschool. Twee leerkrachten van groep 5, die samen de groep lesgeven, vragen om hulp bij het begeleiden van leerlingen die gedragsspecifieke problemen hebben. De klas heeft 15 leerlingen.

Het zijn allebei ervaren leerkrachten. Hun onderwijsstijl is heel gestructureerd en zij hanteren hun regels consequent. Dit werkt helpend. De kinderen weten goed waar ze aan toe zijn in de klas en op het plein. Wat betreft de leerinhoudelijke doelen, zijn beide leerkrachten inhoudelijk – en doelgericht. Op sociaal-emotioneel gebied zijn deze leerkrachten bezig de kinderen te begeleiden. Hier komt de proceskant meer om de hoek kijken. ‘Hoe ga je met elkaar om in de klas en op het plein?’is een onderwerp dat elke dag hoog op de agenda staat. Het doel is om de kinderen inzicht te geven in hun eigen gedrag. De sfeer in het team is goed: de meeste leerkrachten zijn betrokken op elkaars problemen en successen.

De aanpak die de leerkrachten jarenlang hanteerden, werkt nu nog ten dele. Vijf jongens zijn zeer druk, tonen geen respect voor de klasgenoten of de leerkrachten en sommigen staan onder invloed van grote broers of anderen. De ouders van deze klas zijn vorig jaar heel ‘lastig’ geweest. Lastig in de zin van: elkaar bedreigen, ruzie maken, de leerkracht bedreigen. De leerkrachten ervaren spanning als zij in contact treden met de ouders.

De directeur heeft in een kort gesprek aangegeven dat zij graag zou willen dat deze leerkrachten zo snel mogelijk begeleid worden om de gedragsproblemen van vijf jongens het hoofd te bieden. Eén van de leerkrachten heeft aangegeven dat zij het jaar niet vol zal houden als er geen verandering in de situatie optreedt.

Leervraag van de leerkrachten:

* Hoe kunnen wij vijf kinderen, die een gedragsprobleem hebben, goed  begeleiden?
* Kunnen wij nog iets leren om in deze groep meer rust in te bouwen?

Coaches:

Wij hebben deze coachingsaanvraag samen opgepakt. Gezien de complexiteit van de hulpvraag hebben wij hiertoe besloten.  

Voorstel voor de begeleiding

* Observaties in de klas en op het plein
* Verslag van de bevindingen van de observaties
* Bespreken van het verslag van de bevindingen van de observaties
* Opstellen plan van aanpak in samenspraak met de leerkrachten.
* Regelmatig met de leerkrachten en misschien enkele leerlingen in gesprek over de ervaringen en/of situatie in de klas.

Observaties

Wij hebben ieder twee observaties gedaan.

Sinds het intakegesprek is er al veel veranderd volgens de leerkrachten(!). Wij hebben gezien dat zij veel ervaring hebben en competent zijn in de uitvoering van het werk.

Inmiddels is de herfstvakantie achter de rug en is de klas met frisse moed weer begonnen. De positieve lijn van na het intakegesprek, zet zich voort.

Beide leerkrachten hebben een eigen stijl en daar vanuit stemmen zij af op de groep.

Voor ons betekent hun manier van functioneren dat het goed is om hen enerzijds in hun professionele handelen, naar de groep toe, te bevestigen. Anderzijds hebben wij gezien dat  de afstemming verbeterd kan worden. Aangezien het twee professionele, betrokken leerkrachten zijn, die met de beste intenties de samenwerking vormgeven, willen wij de observatiepunten in Miltontaal op papier zetten. Het doel hiervan is om ieder voor zichzelf eruit te laten halen wat van belang is en wat iets kan opleveren.

Vanuit opgebouwd rapport in gebaren, houding en stem brengen we de leerkrachten met onze Miltontaal in een staat van enthousiasme, flexibiliteit en positiviteit. 

Wat signaleerden wij:

Acties die werken:

* Rust in houding en gebaar

Er staan! Je hebt de regie. Rondkijken, ‘spreken met de ogen’, kleine  gebaren met de handen, rustig, zacht praten en sleutelwoorden accentueren.

We signaleren een goede chemie tussen leerkracht en kinderen en dat levert veel op!

* Rustmomenten inbouwen, alles stilleggen en de ‘aandacht pakken’ om vervolgens een volgende actie te introduceren (in een state brengen)

Iets meedelen, alleen uitleggen op het moment dat je alle aandacht hebt. Het stilteteken (anker)werkt fantastisch en draagt bij aan het neerzetten van de structuur van de les.

* Contact maken. Overzicht hebben/houden, rondkijken, oogcontact, aanraken,  bevestigend knikken, lachen (rapport maken en ankers)

Goed contact en goed overzicht zijn belangrijk. Goed contact geeft kinderen het gevoel  dat ze ‘ertoe doen’ en nodigt ze uit om deel te nemen aan het groepsproces.

* Woord ondersteunen met gebaar, mimiek, stem (toonhoogte, ritme, tempo) en hier een herkenningspunt van maken (ankeren)

Congruent zijn, in overeenstemming zijn, is voelbaar, zichtbaar en hoorbaar en kinderen hebben dat in de gaten. Wees bewust van wat er op dat moment in jezelf gebeurt. Heb je die rust, geloof je in wat je vraagt, sta je erachter? Zo niet dan is reflectie een sterk en doelmatig middel om je handelen bij te stellen. Wat wilde je, wat kom je tegen, hoe houdt het een en ander verband met elkaar, wat heb je nodig en hoe ga je nu je handelen afstemmen?

* Kinderen bevestigen. Dit kan door responsief reageren, complimenteren, bevestigen, in hun kracht zetten, aanraken, oogcontact, glimlachen enz.

Jullie hebben zoveel in huis en dat merken de kinderen ook. Ook op momenten die in eerste instantie een appél doen op een gevoel van irritatie o.i.d. schakelen jullie met gemak over op je professionele houding.

* Opdracht helder en duidelijk formuleren, voorspelbaar zijn, oplossingsgericht en positief.

Goed om te zien dat de kinderen hier adequaat op reageren. We merken dat kinderen weten wat ervan ze wordt gevraagd, waar het toe leidt(positief geformuleerde doelen) en op welke manier ze ‘hulp’ kunnen zoeken bij vragen. De structuur die jullie hiermee neerzetten geeft rust, overzicht en vertrouwen. 

* De kinderen vertellen zelf hoe ze de opdracht en de uitvoering hebben ervaren.

Het benoemen van de successen ‘wat ging er goed’ geeft een positieve beweging aan het eind van de les. Sommige kinderen gaan er echt voor zitten, recht op, gericht op de spreker en op de juf, wauw! Het benoemen van de positieve gevolgen van het succes wordt door menigeen bevestigd. Dit wordt zichtbaar door instemmend geknik en gehum. Hierna worden de successen nogmaals herhaald door de leerkracht en krijgt de groep een compliment.

* Positief over de kinderen spreken

Goed te merken hoe positief jullie over de kinderen spreken en over de tot nu toe geboekte resultaten. Hieruit spreekt visie en geloof in eigen handelen en dat van de kinderen. Samen zoeken jullie naar de mogelijkheden, opties om antwoorden te vinden op vragen die jullie nu bezighouden. En die antwoorden zijn er en jullie hebben er al heel wat gevonden.

Vragen:

1. Wat halen jullie er voor jezelf uit?
2. Waar wil je zelf aan werken?
3. Wat is je doel? Wat heb je daar voor nodig?

Nagesprek

Eén van de leerkrachten geeft aan dat het eind van de les rommelig is. De kinderen kletsen, zitten elkaar dwars en de afsluiting van de les voelt daardoor onplezierig.

Ons plan: 

Chaining anchors.

Trigger: de kinderen rommelen en zitten te vervelen

Huidige situatie: afsluiten van de les.

Gewenste situatie: leerkracht en kinderen een goed gevoel over de afsluiting van de les.

Stappen:

1. Helder vertellen wat je van de kinderen verwacht
2. Duidelijke taakverdeling
3. Na het opruimen de successen laten benoemen
4. De consequenties benoemen die de successen opleveren.
5. Complimenten geven.
6. Goed gevoel over de lesafsluiting

Ankers

Eén van de leerkrachten heeft onbewust maar duidelijk ankers geïnstalleerd. Dit gebeurt door mimiek, stemgeluid en gebaren. Kinderen zien aan haar ogen en gezichtsuitdrukking, haar stiltegebaar en horen aan haar stem wat er van hen wordt verwacht.

Wij adviseren de duopartners om bij elkaar te observeren. Waarbij ze bij elkaar kijken hoe er gebruik gemaakt wordt van ankers. Van tevoren leggen wij uit wat ankers zijn en wat het kan doen om goede ankers te hebben. 

Swish

Eén jongen in de klas is heel druk en soms onbenaderbaar. Het beeld is ontstaan van: “oh jee, G. weer!” Zodra G. de klas binnenkomt, is het beeld aanwezig. Wat wil je er voor in de plaats? Beide leerkrachten komen er op uit dat ze graag het beeld van G. willen vervangen door: “Fijn, G. is er ook”.

Door de swish worden de leerkrachten geholpen een ander beeld van G. te krijgen. Dit betekent een positief gevoel bij deze leerling G.

Marieke en Patra

Masters NLP

Ontspanning

Blijf rustig zitten voordat je in trance gaat en sluit je ogen. Ik weet dat je in je leven op zoek bent naar ontspanning en dat je wilt leren om je te kunnen ontspannen. Ik weet dat je onbewuste alle hulpbronnen heeft die nodig zijn om jouw doelstellingen te halen. Ik denk dat je onbewuste zeer goed in staat is alle hulpbronnen in je te activeren zodat je leert hoe je te ontspannen. Dit is makkelijk te leren. Ik weet dat je wil leren en dat je nieuwsgierig bent. Terwijl je naar mijn stem luistert, ontspan je je steeds meer. Bij elke ademhaling wordt je steeds rustiger. Doordat je je hoofd iets laat zakken, ontspan je je nog beter. Het is goed wat je doet. Nu kan je je helemaal ontspannen. Bij elke ademhaling kun je dieper in trance gaan. Steeds dieper. Je onbewuste zoekt nu op de ene of andere manier naar de hulpbronnen om je makkelijk te kunnen ontspannen. Besef dat je onderbewuste al is begonnen te leren. Terwijl je rustig blijft ademhalen, leert je onbewuste hoe je je het makkelijkste kan ontspannen. Nu je ervaart hoe het is ontspannen te zijn en je onbewuste heeft geleerd hoe je ontspannen kunt zijn als je dat wil, merk je dat je dit altijd zelf kan oproepen. Je hebt geleerd jezelf te helpen ontspannen. Straks tel ik van drie naar een maar nu nog niet. Wanneer je straks uit je trance bent gekomen, zal je altijd in staat zijn je hulpbronnen voor ontspanning te activeren. Drie; wiebel met je vingers en met je tenen. Twee; haal diep adem. Een; open je ogen.

Advies clown: laat mensen lachen, met respect

Van een oude clown hoorde ik ’t verhaal over de zoon van de kaartjesknipper in ’t circus. Op de vereiste leeftijd volgde deze jongen, genaamd Rotciv, zijn vader op volgens de traditie binnen de circusfamilie en zijn ongeschreven wetten. In alle voorgaande jaren had de jongen regelmatig gehoord hoe blij men was met de grote zorgvuldigheid van zijn vader bij ‘t controleerwerk, waardoor er nog nooit ’n bezoeker zonder betalen was binnen gekomen. Bang om de naam van zijn circusfamilie te beschadigen, gaat hij dan ook hard aan ’t werk. En vriendelijk laat hij ieder knipje vergezeld gaan van uitspraken als “Fijn dat u er bent.” “Heel veel plezier vanavond”. Maar al snel voelde hij de behoefte om de goede naam van z’n familie in hogere mate veilig te stellen en tegelijk ’t publiek meer van dienst te zijn: ook al was er eerder nooit iets mis gegaan, hij was ervan overtuigd dat er ’n manier was om te voorkomen dat dat ook maar ooit zou kunnen gebeuren. Maar iedereen persoonlijk begeleiden naar boven, de tribune op, kon natuurlijk niet: dat zou veel teveel tijd kosten!
Vanaf die dag zag de clown de jongen dagelijks tussen de voorstellingen door met ’n ernstig gezicht, al piekerend, rondjes in de arena lopen; of over de tribunes; en dan weer buiten om de hele circustent heen.
Op zekere dag zag hij hoe de jongen, met de kniptang in de hand, ’n bezoeker de arena binnen leidde en hem meevoerde over ’t pad tussen tribunes en arena, blijkbaar naar ’t vak dat ‘t kaartje aangaf. Hij zag hoe de jongen van onder af naar boven wees, ongetwijfeld naar de plek die ’t kaartje aangaf. Daarna zag hij hem teruggaan naar de ingang en dan steeds weer terugkomen met een of meer bezoekers.
Met z’n grote flapvoeten waggelde de clown richting Rotciv en vroeg wat hij deed. “Begrijp je dat dan niet?” vroeg de jongen, “Ik zorg dat de mensen niet hoeven te zoeken. Niemand van hen weet immers zo goed de weg als ik?!” De clown moest toegeven dat men ‘t zo te zien wel prettig vond. “Maar de mensen bij de ingang moeten dan toch steeds langer wachten … en dan begint de voorstelling toch niet op tijd … en … ik zie je ook telkens weer in je ogen wrijven … waarom?” “O ja, m’n ogen, ja, die doen wel pijn iedere keer als ik zo omhoog kijk naar de tribune. Dan kijk ik bijna recht in de schijnwerpers die van bovenaf over de tribune heen schuin naar beneden de arena in schijnen. En ja, eerlijk gezegd, dat wordt steeds erger, al die tientallen keren achter elkaar elke av…” De clown viel hem in de rede: “Maar waarom doe je dan niet zo als ik? “Als jij?” vroeg Rotciv verbaasd. “Ja, vriendelijk ben je natuurlijk al tegen de mensen, dat weet iedereen, maar maak ook grapjes bij ’t controleren! Laat de mensen lachen!” “Grapjes?! Lachen?! Maar…” “Natuurlijk! Als je de mensen vrolijk stemt, worden ze echt niet boos als ze daarna hun plekje niet zonder problemen vinden!” De jongen stamelde echter: “Maar dat kan toch niet? Ik ben toch geen clown?! Kaartjes knippen is toch serieus werk?!” “En daarom kun je er geen grapjes bij maken? Denk je dan ook dat ik m’n werk niet serieus doe soms? Nou, mij laat je nu wel bijna lachen….” Terwijl hij de clown verbaasd aan bleef kijken, schoot Rotciv van alles door ‘t hoofd: “Tja, in ’t verleden hadden mensen toch ook altijd hun plaats op eigen houtje gevonden … en eigenlijk zou hijzelf ’t ook veel gezelliger vinden om …” “Maar … hoe zal de familie reageren als ze ’t horen? En … zal ’t publiek niet denken dat ik hen voor de gek hou?” “Zolang jij maar avond aan avond bij de ingang, tijdens ’t knippen van de kaartjes alle bezoekers blijft laten merken dat je blij bent met hun bezoek, kun je hen verder ook tegemoetkomend op humoristische wijze duidelijk maken dat ze altijd bij jou terug kunnen komen als ze moeite hebben hun plek te vinden en dat jij hen dan persoonlijk zult begeleiden. Maar zorg vooral dat je hen altijd met respect behandelt!”

Is hij dan wel goed genoeg?

Frank is een sportman in hart en nieren. Elke keer als hij de honderd meter loopt, voelt hij zich in zijn element. Nu is hij geselecteerd voor de olympische spelen. De angst slaat hem om het hart. Al die mensen die straks toekijken. Is hij dan wel goed genoeg? Kan hij het dan wel en zullen ze hem niet uitlachen? Zijn coach spreekt hem bemoedigend toe. Je kan het. Je weet dat het in je zit en hebt dat vaak bewezen. Frank denkt terug aan al die mooie momenten in het verleden dat hij vol zelfvertrouwen en ontspanning de honderd meter heeft gelopen. Hij herleeft de prettige gevoelens, beelden en geluiden. In gedachten kijkt Frank vooruit naar de grote dag en ziet zichzelf vol zelfvertrouwen en ontspanning op de olympische atletiekbaan. Hij weet dat hij het in zich heeft. Hij heeft er heel veel zin in. Wat anderen ervan denken maakt hem niet meer uit. Het zijn zijn olympische spelen en hij is er klaar voor. Laat die honderd meter maar komen. Voor zijn gevoel heeft Frank al gewonnen. Op welke plek hij ook zal eindigen, voor hemzelf is hij de winnaar.

Metafoor in metafoor

En nog een paar metaforen erin. En nog waar ook, behalve de mythe. Wie kan dat nou controleren?