web analytics

Er kwam een heel klein hondje aangerend

Ooit reed ik met de auto van Heerlen naar Sittard onderweg genoot ik intens van het landschap dat ik tegenkwam. Het was een mooie zonnige dag waar bij mij veel lust en ondernemingsgevoel opgeroepen werd.
Toen ik Sittard naderde kwam ik op een druk verkeerspunt waar ik rechts af moest.
Prompt stak een fietser met een grote doos over die ik niet gezien had.
Bang botste ik tegen de fietser en de grote doos viel op de grond, of het al niet erg genoeg was bleek de fietser een coureur te zijn voor een pingpong vereniging.
In de doos zaten namelijk 1000 wedstrijd balletjes die zo over straat verspreide het was een grote chaos en de fietser flipte alsof zijn leven ervan afhing.
Uit vriendelijkheid hielp ik hem om alle pingpong balletjes bij elkaar te rapen, het was een grote klus en het lukte ons om er 999 terug te vinden.
De fietser was nog steeds geërgerd want dat ene pingpong balletje was weg.
Ik bood aan om naast de schade van de fiets ook het pingpong balletje te vergoeden.
Het was een heel gedoe maar we kwamen eruit, uiteindelijk was hij redelijk bevredigd vertrokken en ik stapte in mijn auto met veel schuldgevoel.
Afin ik maakte er toch nog een mooie dag van ondanks deze vreemde situatie, wellicht moest dit gebeuren om er iets van te leren!

3 dagen later ging ik bij mijn opa op bezoek voor een lekker gesprekje met een kop koffie.
Hij vertelde mij een heel vreemd verhaal, hij woont in Kerkrade en wilde ook graag naar Sittard om daar wat te gaan shoppen met name bij een speciale sigarenzaak.
Hij was een befaamde sigaren roker en had het er zelfs voor over om er 35 km af te leggen voor zijn speciaal sigaartje.
’s Middag stapt hij in de trein (in Kerkrade) en (toen der tijd mocht je nog roken in de trein!) stak vervolgens zijn laatste sigaartje op.
Immers ging hij naar Sittard om zich opnieuw te bevoorraden met zijn voortreffelijke sigaartjes.
Toen hij Heerlen naderde stapte een heel lief omaatje met een heel klein hondje de trein in.
Het omaatje ging naast mijn opa zitten omdat er nergens anders plaats was en zij erg slecht ter been was.
Het duurde niet lang of ze begon zich te storen aan mijn opa’s sigaar, toen vroeg ze in een boze bui of mijn opa de sigaar wilde uitmaken want het hondje (genaamd Fiefie) had daar last van.
Opa zij dat het hem niet echt interesseerde en dat ze dan maar naar een niet rokers cabine ging. Het omaatje bleef zich storen aan die rook en maakte spontaan het raampje open van de cabine. Opa werd er een beetje pissig van en sloot hem vervolgens weer met het argument dat hij geen stijve nek wilde krijgen van de wind.
Het omaatje werd zo boos dat zij de sigaar uit opa’s mond trok, het raampje opendeed en vervolgens die sigaar naar buiten gooide en deed vervolgens het raampje weer dicht.
Opa werd helemaal woedend van die actie en uit onmacht deed hij iets heel erg vreselijks.
Hij pakte namelijk het hondje (Fiefie) deed vervolgens het raampje open en gooide dat arme hondje naar buiten en sloeg met een geweldig harde klap het raampje weer dicht.
Zo zij hij hoop dat je daarvan geleerd hebt, het arme omaatje begon in barstende tranen te schieten. Eenmaal in Sittard aan gekomen liep het omaatje snel naar een conducteur op het perron om haar beklag te doen.
Opa stond erbij en verdedigde zijn actie omdat hij zijn sigaar kwijt was, vervolgens kijkt de conducteur verbaasd op naar het spoor achter de trein.
Er kwam een heel klein hondje aangerend en je raad nooit wat dit kleine hondje in zijn bekje had zitten….

Het duizendste pingpong balletje die ik 3 dagen eerder kwijt was met de fietser!

Be Sociable, Share!

0 reacties ↓

Nog geen reacties... Begin jij nu?

Reageer