web analytics

Ik ben … stilte

Hypnose voor mijzelf.
Nu je hier zo zit.. en naar de afbeelding van een foto van de Lantang Himal kijkt….. en op de achtergrond zacht de muziek hoort…voel je hoe je voeten contact maken met de aarde… En terwijl je luistert naar mijn stem…voel je hoe je je voeten en onderbenen kunt ontspannen…laat maar los…goed zo…die je zal begeleiden op een wandeling naar een bergtop in de Himalaya…

of de alpen… of …het maakt eigenlijk niet uit…en terwijl je je zo ontspant bemerk je dat je de foto wat waziger ziet … je ogen gaan knipperen en worden steeds zwaarder…het wordt steeds moeilijker om ze open te houden…ontspan maar…je doet het goed…ondertussen gaat je aandacht naar je billen die contact maken met de stoel…en je rug die zacht tegen de leuning duwt…en je ogen worden alsmaar zwaarder..hoor de muziek en mijn stem…je verlangt ernaar je ogen te sluiten en te ontspannen…sluit je ogen maar..nu je ogen gesloten zijn kun je alleen maar meer en meer ontspannen… en bemerk dat je ademhaling steeds rustiger en rustiger wordt… in… uit…in…uit… en jij bent… terwijl je op een smal bergpad.. bezaaid met soms grote, soms kleine stenen… loopt, aangekomen aan de voet van een prachtige… in de omgeving markante bergtop…Misschien kun je delen van het pad omhoog al zien…misschien zie je yaks of koeien…of…een eindje verderop loopt een klein beekje langs het pad…het zijdal in…misschien dat je je even wil verfrissen in de heldere beek…en terwijl je het water hoort stromen…buig je je voorover.. en voordat je met je handen wat koel water kunt pakken… zie je jezelf in de weerspiegeling van het water… en je fluistert zacht ‘˜ik hou van je’.. Na de verfrissing wandel je rustig het paadje omhoog…ondertussen hoor je de beek steeds verder weg…in de verte zie je een kleine berghut ..er komt lichte rook uit de schoorsteen..wellicht ruik je de geur van verbrand hout …en nog steeds hoor je muziek en bemerk je… dat je ademhaling rustiger en rustiger wordt…dat maakt dat je steeds dieper en dieper kunt ontspannen…toe maar…het gaat goed…Je wandelt voorbij de hut…in de richting van de top…bij de hut zijn gebedsvlaggen aangebracht…de gebedsvlaggen klapperen in de wind… en terwijl je langs een muur van gebedsstenen omhoog wandelt…hoor je misschien in de verte kinderstemmen..langzaam wordt het pad steiler en steiler en slingert zich nu omhoog…je voelt je ademhaling…in…uit…misschien voel je ergens in je lichaam je hartslag…in je hoofd…borst…je handen…alles is oké…en je loopt rustig in het ritme van je ademhaling… ..stap…stap… alles is in balans… stap…stap..ontspannen omhoog en dat maakt dat je je nog meer kunt ontspannen…dieper en dieper..je komt aan op de bergkam…je kijkt achterom het dal in…misschien zie je de beek lopen…en de kleine berghut met gebedsvlaggen…wellicht zie je in het dal voor je 3 bergmeertjes..een heilige plek voor de lokale bevolking…en nu je even stilstaat voel je de koude wind door je jas waaien..je licht bezwete lichaam rilt even…in de verte hoor je de gebedsvlaggen op de top al klapperen…een zwarte kraai zweeft op de wind mee omhoog..misschien hoor je hem wel… je hartslag wordt al weer rustiger en je ademhaling wordt dieper en dieper…hierdoor kun je je nog meer ontspannen en je besluit rustig verder te lopen in de richting van de top…op de top liggen een aantal grote …en kleinere rotsblokken… rechts van je ligt er ligt sneeuw, links van je zie je het groen onder de sneeuw vandaan komen….er staan een groot aantal bamboe palen of houten palen…het maakt eigenlijk niet uit… waaraan witte 3 hoekige gebedsvlaggen zijn vastgemaakt…tussen de rotsblokken en de palen zijn meerdere slingers met vierkante gebedsvlaggen vastgeknoopt…rood…geel…blauw…wit… en nog meer kleuren..allen met opgeschreven tekst…om mani… je kunt het bijna niet lezen…padme hum…je gaat zitten op 1 van de rotsblokken…je ruikt de geur van natte mos…in de verte zie je de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya…links de Anapurna…in het midden de Ganesh Himal…aan de rechter kant de Lantang Lirung…helemaal rechts het dak van de wereld..de Everest…dicht bij…voor je ligt sneeuw… en terwijl je over deze sneeuw het dal voor je in kijkt zie je tussen het groen door… delen van de route die je eerder deze week gelopen hebt..de dorpjes… met mensen…spelende kinderen… lieve mensen waar je geslapen hebt, de hut waar je heerlijk gegeten hebt…en terwijl je geniet van dit uitzicht voel je de comfortabele warmte van de zon op de linkerzijde van je lichaam… die zorgt dat je je dieper en dieper kunt ontspannen…je voelt je rechterzijde…die is wat kouder door de wind en de schaduw… Je hoort mijn stem..Je ogen zijn gesloten…je voelt je ademhaling…diep en rustig…in..uit…dieper en dieper ontspannen…in gedachten zie je nog steeds het schouwspel van bergtoppen… Je hoort het klapperen van de gebedsvlaggen zachter en zachter…dan is er niets meer…stilte..Ontspan…Misschien wil je dit bijzondere gevoel wel ankeren…zodat je er altijd en overal over kunt beschikken…wanneer jij dat nodig hebt… toe maar… Nu je dit gevoel geankerd hebt… weet dan… dat je het altijd bij je draagt en er over kunt beschikken…wanneer jij dat nodig hebt…Na een tijdje.. je weet niet meer hoelang…hoor je de gebedsvlaggen harder in de wind klapperen…je voelt koude natte ogen…je wilt je ogen nog niet openen… koude natte wangen…1 druppel aan je kin wiegt mee in de wind…de zon is verdwenen…een koude rilling over je lijf…de geur van mos…een diepe rustige ademhaling..in… en uit… misschien vraag je je af wat deze stilte voor je betekent…misschien weet je wat het betekent …om alleen maar te zijn…misschien ervaar je nu al… het ‘˜hier en nu’…langzaam sta je op…je kijkt nog eens om je heen.. Voor je liggen de toppen…naar beneden het dal…achter je het dal met de drie meren…de berghut waarlangs je dadelijk terug zult wandelen naar het veilige warme, onderkomen voor vannacht…Terwijl je naar beneden wandelt realiseer je je dat je een geweldige tocht hebt gemaakt…je passeert de berghut..misschien ruik je de wierook die een oude vrouw heeft aangestoken bij een afbeelding … ze lacht terwijl je passeert…wellicht weet zij welke ervaring jij net hebt gehad..en terwijl je verder in je eigen tempo naar beneden loopt hoor je zacht de muziek…je weet dat je zo met 1..nu nog niet terugkomt… door het openen van je ogen…voel je ademhaling..nog 5.. energiek, alles wat jij nodig hebt…de beek…nog 4…je kijkt nog eens achterom naar de markante top…nog 3…je zwaait naar de oude vrouw…fit, uitgerust…nog 2…voel nu hoe je hier zit… voel je ademhaling, hoor mijn stem…1 open dan nu je ogen..

Rudy, november 2005

Be Sociable, Share!

0 reacties ↓

Nog geen reacties... Begin jij nu?

Reageer