web analytics

Een paar jaar geleden, was er een matroos

Een paar jaar geleden, was er een matroos aan het werk op een groot vrachtschip.

Hij werkte daar met wel 100 andere matrozen en andere mensen met verschillende rangen en standen. Het schip was helaas niet zo mooi en ruim. Ze moesten vaak met z’n zessen in een kooi op een smalle brits slapen. De verfbladders verraden het slechte onderhoud. En de sfeer was helemaal niet leuk want kapitein was een autoritaire man die allesbehalve vriendelijk of sociaal was. Helaas, was deze kapitein was niet bereid de matroos ook maar een beetje te respecteren. Want iedere keer als er een probleem was, deed hij het voorkomen alsof het de matroos zijn schuld was. Hij zou niet goed werken en luisteren. Sterker nog, er werd tegen de matroos gezegd dat hij niet zo moest zeuren.

Ga het dek maar schoonmaken en help de kok ook nog met aardappelen schillen. De matroos dacht, dit is helemaal niet wat ik van leuk werken verwacht en respect voor mij hebben, ho maar. Moet je mij nu zien. Ik kan veel meer dan alleen maar schoonmaken en zo. Die kapitein wil niet inzien dat ik betere capaciteiten heb. Als hij mij m’n gang laat gaan, komt het schip er weer picobello uit te zien en kan ik nog wel meer voor hem betekenen, maar op deze manier lukt dat niet. Hij keek triest voor zich uit en wist eigenlijk zich geen raad.

De maatjes van de matroos deden net alsof ze met hem meeleefden en zeiden, wat vervelend joh! Maar achter zijn rug om kletsten ze met iedere andere wind mee.

De matroos had in zijn leventje veel ervaring opgedaan en wist dat hij goed was in zijn werk. Hij had potjandorie bij zijn vorige kapiteins leuk en goed gewerkt!

Maar bij deze kapitein voelde hij zich helemaal niet serieus genomen.

De matroos had het gevoel tegen een heel hoge golf op te moeten roeien. Boos voelde hij zich. Niet een beetje.. maar heel erg boos en heel erg verdrietig. Terwijl hij anders altijd een leuke vent was.

Als de matroos aan wal was, ging hij met zijn vrienden stappen en dan had hij het reuze naar zijn zin. Was hij thuis bij zijn familie kon met iedereen goed opschieten en merkte dat zijn boosheid, dat nare gevoel en die negativiteit die hij aan boord voelde, als sneeuw voor de zon verdween. Hij had weer een goed gevoel. Was helemaal tevreden en zijn vriendelijke aard straalde van zijn gezicht.

Op een dag, toen hij weer met de dekzwabber bezig was, en hij aan het piekeren was hoe het toch weer zover kon komen dat hij alweer die rotklusjes moest doen, en er weer geen beroep op zijn kunnen werd gedaan, kwam er een dolfijn langszij. Met zijn lieve snuit kwam hij steeds boven water. De matroos hing over de railing naar beneden te kijken en genoot ervan. De dolfijn ook, leek het, want iedere keer als hij weer boven kwam, dacht de matroos een glimlach te zien.

Hé, jij daar, ga eens aan je werk luiwammes. Je staat alweer een uur te luieren, zei de kapitein. Het leek wel alsof hij hem in de gaten hield. Hij wilde uitleggen wat er te zien was maar kapitein bromde tegen hem, opschieten! Bah, wat een nare toestand was dat nu weer.

Achter zich hoorde hij de dolfijn geluidjes maken. Hij keek nog even over de rand en ja hoor. De dolfijn zwaaide naar hem of wees hij nou vooruit? Nog een keer kijken? Wat? Weer deed de dolfijn moeite om hem iets duidelijk te maken. Kom maar mee, dan wordt het fijn, mooi en leuk. Zo zag de matroos dat.

Nou geloofde hij wel in de kerstman, maar een dolfijn die glimlacht en nu naar hem zwaaide en de weg wees? Hij krabde zich maar eens onder zijn pet. De twijfel slaat toe of niet..

Ineens realiseerde zich iets. Dat is het! Bedacht hij. Ik moet verder. Ik moet hier weg.

Hij nam op dat moment een besluit en drukte de zwabber in de hand van de kapitein en zei, doe het zelf maar. Ik ga van boord bij de eerstvolgende gelegenheid en ga een gezellige kapitein zoeken die oog heeft voor mijn kwaliteiten en een die ook nog socialer is dan jij. Dan pas kan ik weer vrolijk en gelukkig zijn.

Hij draaide zich om naar de dolfijn en hé, heb ik dat nou gedroomd of niet!

Ach, dacht hij opgelucht het doet er eigenlijk niet meer toe. Ik heb de juiste beslissing genomen en is het nu echt tijd om een nieuwe weg in te slaan.

Be Sociable, Share!

0 reacties ↓

Nog geen reacties... Begin jij nu?

Reageer