web analytics

Een rust zoals je die kent van die seconde vlak voordat je in slaap valt

Dubbele inductie Yuri
Terwijl je daar zo ligt of zit, en je hoort het ritme van je ademhaling en misschien wel het ritme van je hart, weet ik niet hoe snel je zult opmerken dat er behalve je ademhaling en je hart veel meer ritmes in en om je heen zijn waar je je misschien wel en ook misschien niet bewust van bent. Elk beweging die je hoort, ook al voelt het als maar één geluid, is zonder dat je het weet een onderdeel van een doorlopend ritme van zich herhalende geluiden. Net zoals die knusse antieke klok waarvan de knusheid voelbaar is zelfs als je het tikken ervan niet echt meer hoort, het  Het maakt niet uit of je het ritme erin ziet of niet en het doet er niet toe of je de ontspanning hoort die dit gevoel van veiligheid in zich draagt.  Zoals je ademhaling bij elke uitademing je meer en meer laat ontspannen, zo is ook de kadans van de dag en de intredende slaap een afwisseling van openen en sluiten,  van inspanning en ontspanning van de uitnodigende cirkel van het bestaan, waardoor je stapsgewijs dieper en dieper in evenwicht komt, zoals een pendel zwaait en cirkelt zul je gewaarworden in misschien als eerste in ofwel je rechter zijde van je lichaam ofwel in je linkerzijde van je lichaam, het licht eraan, het is om en om, al naar gelang je eigen behoefte, jou onbewuste weet de juiste kandans, als op zijdezachte vederlichte wolken van rust zo zal ook de andere zijde van je lichaam zoals je wellicht al begint te voelen, synchroon met je uitademingen mee te zakken in een weldadige rust. Zoals je je ogen kan richten op een lieve roos, zo zal een van je lieve ogen als eerste gaan in het vrolijk kabbelend beekje van ontspanning en op die manier de ander meetrekken in diezelfde prettinge en steeds dieper gaande overgave aan rust. Een rust zoals je die kent van die seconde vlak voordat je in slaap valt, een seconde die je beleeft als een eeuwigheid, een uitgestrekte zee  waar alle secondes als regendruppels in verwijnen. Wat is het heerlijk om als een vallende druppel uit een wollige wolk te vallen, en te vallen, dieper en dieper, soms smelt je samen met andere druppels en uiteindelijk in de zee. Veranderen van een druppel in de zee..zoals je misschien nu ook ofwel zult voelen, horen of zien. Het is het keerpunt van je bewustzijn, telkens weer, zoals het ritme van je ademhaling is als klotsende golven die om en om aanrollen op het strand op een zonnige dag, en gestaag en rustgevend ritme met op de achtergrond misschien wel het ritmischie geluid van meeuwen in de verte. Wat is het toch heerlijk om als een kind na lekker in de zee gespeeld te hebben, nu totaal voldaan op je rug in het zand te liggen en te genieten van het opwarmen van je lichaam dat zo vol leven en energie bruiste bij het spelen in het koude water. De wind is wat fris zo vlak na het zwemmen, en je geniet enorm van elke zonnestraal die tussen de wolken door je gezicht, je armen, benen en body opwarmen.

De 8 states

Bewustzijn    Je weet het echt wel, je hoeft er niet over na te denken. In jou is een groot weten dat weet hoe het zit. Je weet het allemaal al lang.
Kijk eens naar jezelf en zie hoe je in het leven staat, wat je allemaal doet. En kijk eens naar hoe dat tien jaar geleden was.

Creativiteit    Kijk naar wat voor je ligt en vorm je beeld wat je er mee gaat doen, laat je fantasie de vrije loop.
Kun je zelf een ander einde aan het verhaal van Sneeuwwitje verzinnen?

Flexibiliteit    Links of rechts dat is niet belangrijk, gewoon mee bewegen. Verzet je niet, je bent als wuivend riet.
Jou kan ik op het werk altijd vragen om even iets anders te doen als het nodig is. Jij klaagt niet over ad hoc werkzaamheden, dat waardeer ik erg in jou.

Nieuwsgierigheid    Kom eens, ik moet je wat vertellen. Het is misschien een beetje gek, maar ik wil het zo graag aan iemand vertellen. Wil je het weten?
Hé wat leuk! Er liggen ook pakjes voor jou onder de kerstboom, kijk eens, dat grote pak daar met jouw naam er op, wat zou daar in zitten?

Openheid    Ga staan, doe je armen wijd en roep heel hard: Hallo wereld hier ben ik!
Natuurlijk wil ik naar je luisteren, vertel eens, wat zit je dwars?

Pragmatisme    Ja, als de omstandigheden het vragen, dan verander je soms vastbesloten van mening.
Ik vind het knap hoe je dat doet. Als het nodig is, dan houd jij niet vast aanje denkbeeld, maar pas je dit aan aan de omgeving.

Vastbeslotenheid    Je doet het zoals jij het wilt, niet van mening veranderen, gewoon doen. Recht zo die gaat.
Nee, één zin is echt genoeg voor deze state. Meer is niet nodig.

Verantwoordelijkheid    Ik hoop echt dat dit goed gaat, want er zijn 250 mensen afhankelijk van wat jij bereikt aan de onderhandelingstafel.
Zoals je als oudste zus/broer op je jongere zusjes en broertjes paste, als je moeder even een boodschap ging doen. Pas je goed op ze? En dan voelde je je een hele pief.

Stilte

Hypnose van Yvonne:

Zoals je daar nu zit of zoals je daar nu ligt en luistert naar mijn stem voel je dat je oogleden steeds zwaarder worden misschien heb je je ogen nog een stukje open of heb je je ogen al gesloten het maakt niet uit maar terwijl je luistert naar mijn stem voel je je oogleden zwaarder en zwaarder worden totdat je rustig zit of ligt met je ogen gesloten en je merkt hoe je je langzaam gaat ontspannen en als er geluiden zijn dan hoor je die wel maar ze gaan voorbij en je laat ze gaan zonder er aandacht aan te geven en met elke uitademing die je doet ontspan je dieper en dieper en als er beelden zijn die je ziet, zo met je ogen dicht, dan kijk je er even naar en laat ze voorbij gaan, zonder ze aandacht te geven je hoeft nu even helemaal niets en met de klank van mijn stem en elke uitademing die je doet voel je hoe je verder ontspant en als je emoties voelt terwijl je je meer en meer ontspant dan voel je ze even en laat ze daarna weer los waar ze wegdrijven op de ontspanning die je ervaart en zo kun je steeds meer en meer ontspannen en in die ontspanning merk je hoe je steeds dieper ademhaalt misschien zelfs zonder dat je het bewust bent en dat je ademhaling steeds lager wordt van je middenrif zakt je ademhaling steeds lager totdat je voelt dat je ademhaalt vanuit het onderste van je buik en misschien ervaar je hoe fijn het is om zo te ademen hoe je lijf zich voedt met deze rijke ademhaling vanuit de rust vanuit je buik vanuit jou en de ademhaling gaat nog steeds lager voorbij het punt dat je dacht dat je misschien niet lager kon maar natuurlijk kun je lager en dieper en in die laag daar in die diepte zul je misschien ervaren hoe stil het wordt en als het niet stil is laat de geluiden, de beelden of de gevoelens die je voelt gewoon voorbij gaan want pas voorbij het geluid de beelden of gevoelens zal de stilte op je wachten en in die stilte die je kunt ervaren is er plek voor nieuwe ervaringen in deze stilte ben jij gewoon jij er is niets en niemand anders waar jij iets mee moet alleen jij bent hier alleen jij bent hier belangrijk adem rustig in en volg de ademhaling bewust of onbewust naar dat gebied in je lijf waar je de stilte kunt vinden en met elke ademhaling laat je je lijf verder los en ga je tegelijkertijd dieper in je lijf zonder wil zonder moeite gewoon meedeinend op de kracht en zachtheid van je ademhaling en wees niet bang dat je niet weet wat je moet doen je lijf weet het en als je die plek van stilte nog niet hebt gevonden dan is het ook goed want je lijf en jij leren nu samen om op die plek te komen waar de stilte zich bevindt en ook de reis er naar toe is mooi en is een cadeau aan jezelf je hoeft vandaag niet aan te komen het mag wel maar het belangrijkste is te genieten van deze reis naar het binnenste van jou naar die plek waar het stil is en waar je in stilte kunt beleven wie jij bent en misschien heel misschien kun je terwijl je rustig door ademt eens rondkijken op deze stilte plek wat neem je waar wat hoor je wat voel je wat zie je hoor je misschien een belletje klinken dan is dat jou belletje misschien klinkt het heel licht en hoog of misschien hoor je een diepe trillende gong of voel je de plek waar je nu bent voel je vrede of voel je juist levendige bubbeltjes het kan allemaal het is jouw plek daar diep binnen in je lijf en als je goed kijkt als je heel goed kijkt dan zie je misschien iets op deze plek diep in jou het kan er licht zijn, of donker en misschien zie je een straal van licht en als dat zo is ga er dan eens heen en kijk eens goed is dat een parel wat zie je als je daar naar kijkt  zie je jezelf misschien of is het iets anders waar alleen jij een naam voor hebt het maakt niet uit want je bent in jouw lijf in jouw ruimte op jouw plek en als deze plek daar diep in je lijf steeds vertrouwder voor je is geniet daar dan van en weet dat jij dat bent dat deze plek alleen van jou is en dat je altijd weer terug kunt naar deze stille veilige plek en laten we nu even van de stilte genieten …………. en zo meteen nu nog niet is het tijd om weer langzaam terug te gaan kijk nog eens goed om je heen en weet dat je lijf altijd weet waar deze plek is en dat je wanneer je maar wilt terug kunt gaan gewoon door diep dieper en steeds dieper adem te halen voorbij de plek waarvan je dacht dat je niet dieper kon en langzaam heel langzaam gaan we weer terug doe het langzaam zodat je ook kunt genieten van de weg terug en we gaan terug langs het punt waarvan je dacht dat je niet dieper kon en steeds verder terug totdat je weer voelt hoe je zit of hoe je ligt en zo meteen nu nog niet tel ik terug van drie naar één en bij elke tel kom je verder terug en je neemt de stilte van je lijf en de ervaring om in je eigen lijf de diepte in te gaan met je mee 3 wiebel met je tenen 2 adem eens heel diep in en uit 1 open je ogen, welkom terug.

Daarmee bepaalde ik vroeger mijn route

Dit is het verhaal van een snelwandelaar die altijd door een verrekijker keek. Hij kon dan goed zien hoe de plek eruit zag waar hij heen ging, en hij kon er rechtopafgaan. Dan ging hij af en toe wel flink onderuit vanwege zaken die in de weg stonden, maar rechtdoor was de kortste route, en dus het makkelijkst, vond hij. Af en toe, als hij zichzelf wilde kietelen, draaide hij de verrekijker om, en dan was zijn bestemming weer heel ver weg. Dan draaide hij de verrekijker weer om, en zag hij zijn bestemming veel dichterbij. Hij ervaarde het verschil tussen deze twee perspectieven als de afstand die hij had afgelegd. Zover was hij al opgeschoten!
Dit stelde hem gerust, gaf hem de gelegenheid de verrekijker neer te leggen, en iets te eten, te drinken en een praatje te maken met de mensen om hem heen, en te slapen. Maar daarna moest hij weer snel verder! Hij was er tenslotte nog niet!
Op een dag raakte hij zijn verrekijker kwijt. Dat veroorzaakte lichte paniek; hoe wist hij vanaf nu precies waar hij naar toe ging en wat rechtdoor en de kortste route was? Hoe zag die plek er ook alweer uit? Hij moest zich nu veel meer gaan bezighouden bijvoorbeeld met de afslagen die hij moest nemen, het pad waarop hij liep. Daar moest hij erg aan wennen, maar in de loop van de tijd ging hij er van lieverlee van genieten. Omdat hij niet meer steeds door de verrekijker keek, zag hij zijn omgeving beter, de natuur waar hij doorheen wandelde, de mensen om hem heen, die met hem meeliepen, en ook belangrijk: hij zag zijn tegenliggers op tijd. Hij kon wegversperringen zien aankomen en eromheen lopen, uitwijken. Langzamerhand vond hij zelfs de rust om zo af en toe een andere route te kiezen naar zijn bestemming. Een andere route, die langer was, maar wel adembenemend mooi. Dat deed hij soms. Niet vaak, want zijn bestemming was nog lang niet bereikt, en hij wist tussen ons gezegd en gezwegen ook niet precies hoe ver het was. Wel ongeveer waar, maar niet hoe ver.
Het grappige was, dat hij zo veel sneller ging, zo zonder verrekijker. Omdat hij zich beter op de weg concentreerde, stapte hij er minder vaak vanaf of naast, en raakte hij minder de weg kwijt. Hij komn zich beter concentreren op zijn passen die hij kleiner maakte, zodat hij beter zijn evenwicht kon bewaren.

Toen hij zijn verrekijker weer vond (het ding had al die tijd gewoon tussen zjn spullen gelegen), zag hij het als een instrument dat hij zo af en toe eens moest gebruiken. “Daarmee bepaalde ik vroeger mijn route”, bedacht hij dan als hij het ding bekeek,”ha, nu ga ik veel sneller. Ik heb hem eigenlijk alleen maar zo af en toe nodig om te zien waar ik naar toe ga.”

En als je hem nu ziet lopen, heeft hij een verrekijker aan een riempje om zijn nek hangen, af en toe kijkt hij door de kijker naar zijn bestemming. Het lijkt net of hij op dezelfde manier loopt als vroeger, geconcentreerd, één kant op, snel. Maar het is iets minder snel dan vroeger, en hij maakt kleinere pasjes. Hij kijkt om zich heen. Hij geniet!. Hij heeft welhaast geen haast, hoewel hij niet weet wat de afstand is naar zijn bestemming. Maar hij zal niet meer zo ver-hoeven.

Je gezicht straalt ervan

Ga maar lekker zitten en als je wilt kun je al beginnen met je te ontspannen….

Neem er maar gerust … even de tijd voor om lekker ..goed ….en ontspannen… te gaan zitten.
Leg je handen… maar losjes op je benen neer …
Haal maar eens diep adem door je neus  houdt dit even vast  en adem door je mond langzaam  weer naar buiten .
En als je het prettig vind mag je gerust je ogen dicht doen… de meeste mensen kunnen zich beter concentreren… als ze de ogen dicht hebben, dus als je het prettig vind … mag je gerust je ogen dicht doen
En nu  je je ogen gesloten hebt … kan je …je concentreren op mijn woorden…..en op mijn stem.
En hoe langer je naar mijn stem luistert… hoe beter je je kunt ontspannen
En hoe meer je je concentreerd  …..hoe beter je je kunt ontspannen
En geef maar toe aan dat gevoel… het gevoel van een heerlijke ontspanning.
En nu je zo lekker ontspannen bent…. merk je…. dat je ademhaling…. ook rustiger is geworden   een teken dat je je ontspannen voelt.
En geef maar toe aan dat gevoel 
Prima….. je doet het heel goed
En nu je hier zo zit ……..heerlijk ontspannen…..  hoor je alleen nog maar mijn stem ….en alle andere geluiden… die bij je binnen komen …. die storen je niet  zoals het praten van andere mensen …. het opruimen van glazen van een tafeltje hiernaast  of auto’s die langs rijden.

Nu je hier zo ontspannen zit  voel je hoe behaaglijk je schouders zijn  en hoe lekker het is om je ogen te laten rusten door ze gewoon dicht te laten en bij iedere in inademing voel je de ontspanning door je hele lichaam verspreiden en bij iedere uitademing blaas je dat laatste beetje spanning wat nog in je lichaam aanwezig is weg
Als je zo ritmisch ademt kan je je misschien een beeld voorstellen dat je boven op de toppen van de duinen staat en uitkijkt over het strand en over de zee en dat is een heerlijk gevoel een een mooi uitzicht  de weerstemperatuur is rond de 28 graden  en de wind waait lekker en komt vanaf de zee af    Heerlijk die wind die van zee afkomt         je ziet de zee daar wil je  naar toe naar de zee…..  je ziet even verderop een trap die  je zal leiden naar het strand en naar de zee
Ga er maar toe naar die trap
Bij de trap aan gekomen zie je een heleboel traptreden die je zal gaan afdalen want je wil naar het strand en naar de zee
bij het naar beneden gaan van de trap tel je de traptreden
En bij elke tel voel je je meer en meer  ontspannen
En ga maar naar beneden en tel maar  hardop de traptreden
En bij iedere tel voel je je dieper dieper  ontspannen.

Nu je onderaan de trap aangekomen bent ben je bijna bij het strand nog één trede  en dan ben je op het strand en ben je gelijk op het diepst van je ontspannen    doe maar maak maar die laatste stap

En nu je helemaal ontspannen bent voel je je heerlijk ….prima je gezicht straalt ervan    en in deze ontspanning geef ik je de opdracht mee om lief te zijn voor jezelf
Wees nu en in de toekomst lief voor je zelf want als je lief bent voor je zelf dan ben je dat ook voor andere….dus wees lief voor jezelf

Zometeen tel ik van 3 tot 1  nu nog niet en bij 1 kan je je ogen weer open doen
3 wiebel maar eens met je tenen
2 haal maar eens een keer diep adem
1 en je bent weer terug in het hier en nu en jo kan je ogen weer openen

Ik word steeds meer bewust van mijn gedrag

Bewustzijn:

De laatste jaren in mijn leven begin ik steeds meer bewust te worden van wie ik ben en wat ik kan. Vooral bij de cursus practischener en master bij RaVisie is er een grote sprong ontstaan in het geen ik denk en mijn gedrag. Hier ben ik erg blij om en geniet er in volle teugen van.

De laatste jaren kies ik ervoor om te wandelen in de natuur dit komt omdat het mij een bepaalde rust geeft en omdat ik nu veel meer zie, hoor, voel en ruik geniet ik er nu veel intenser van!

Ik word steeds meer bewust van mijn gedrag en handelingen doordat ik dat herken kan ik daar beter van leren hoe ik ermee om moet gaan.

Ik ben er steeds meer van bewust welke positieve intentie mensen hebben bij hun gedrag, dit schept vrede, rust en begrip iets waar ik allang naar heb verlangt.

Creativiteit:

In mijn oude beroep als bankwerker was het voor mij de taak om problemen op te sporen en op te lossen, door zo creatief te zijn geweest heeft het mij ook veel baat gegeven in mijn privé leven!

Mijn overtuiging is dat wanneer je iets graag wil dat je het kunt verwezenlijken of je nu de vaardigheden had of niet! Ooit werd ik een keer verkeerd ingezet als beroep lasser terwijl ik bankwerker was. In 2 uur tijd leerde ik mezelf tig lassen met roestvrij staal en mocht op het einde van de dag naar een project in Berlijn voor 9 maanden. (en dat is ook gebeurd!)

Zit in mijn hart en ziel, ik schroom dan ook niet voor een toepasselijke oplossing en die in een daad om te zetten.

Gevonden heb ik die in de taal van de mens dit geeft mij het voordeel dat ik beter kan anticiperen op de situaties.

Flexibiliteit:

Wanneer ik werkte deed ik naast mijn taken ook andere taken het was voor mij vanzelf sprekend en had er ook nooit moeite mee om langer te blijven.

Dat ik niet moeilijk doe wanneer ik of andere van plan wijzigen, als ik maar mijn doel bereik!

Is het geen te accepteren zoals het is, je hoeft niet alles te veranderen dat doet het vanzelf wanneer het ervoor klaar is.

Nieuwsgierigheid:

Heb ik de laatste jaren altijd gehad naar mijzelf alsook naar andere mensen hoe zij zijn en waarom zij zo handelen. Zelfstudie naar mezelf en mens staat bij mij hoog in het vaandel.

Mijn nieuwsgierigheid gaat zo ver dat het onuitputtelijk lijkt te zijn, door een minimum te stellen van 1 overwin ik te allen tijde, alles wat daarna erbij komt zie ik als winst.

Ik ben nieuwsgierig naar al het geen het leven mij bied in voorspoed en tegenspoed, mijn overtuiging is dat je van elk iets zult leren.

Vastbeslotenheid:

Wanneer ik me iets heb voorgenomen er mee bezighoud zal ik moeilijk van mijn besluit afwijken.

Vastbeslotenheid creëert voor mij mogelijkheden wat tot resultaten kan leiden wanneer dit niet zo is blijf ik zoeken tot ik het gewenste resultaat bereikt heb!

Verantwoordelijkheid:

Het gevoel van verantwoordelijkheid word bij mij sterk opgeroepen wanneer mensen in paniek raken om me heen dan vind ik namelijk dat ik het heft in eigen handen moet nemen.

Omdat ik erg ambitieus ben voel ik me snel verantwoordelijk voor mijn daden, daar ga ik dan ook erg zorgvuldig mee om.

Pragmatisme:

Is een onderdeel van mijn leven ik zie alleen mogelijkheden en zet de lange discussies aan de kant om zo snel tot een resultaat te komen.

Als ik een probleem of een belemmering zie dan zet ik mijn tandjes erin tot ik een oplossing zie, hoeveel oplossingen ik creëer hangt ervan af welke massage ik daaraan geef.

Openheid:

Het gevoel van vrijheid te creëren, dit door dingen los te laten en/of door te vertellen. Een geheim is niet voor een mens weggelegd.

Ik meende erg open te zijn dit bleek dus niet helemaal zo te zijn. Wat ik hieruit leerde was dat ik erg zuinig was in het geven van informatie. Bv. Deze NLP cursus heeft mij dat inzicht gegeven en vind dat ik hier zeker iets mee moet doen.

Hoe kan het dat ik zo verdrietig ben door zo’n klein incident

Case Yvonne

Indeling: a. wat was de coachvraag, b. wat heb je bedacht om te doen, c. hoe ging de sessie, d. wat was het resultaat.

Inleiding:
Ik werd vrijdag door een collega gevraagd om naar beneden te gaan naar een medeteamleider. Ze wilde graag met me praten. Ze was in tranen. Ze kwam net bij de directeur vandaan. Hij was nogal bot tegen haar geweest en dat was niet de eerste keer. Ze had het gevoel dat hij haar niet vertrouwde. Hoe kon dat nou? Ze had zijn vertrouwen nooit beschaamd. Omdat ze zo verdrietig was, heb ik haar het verhaal laten doen. Dat klaarde op.
Toen hebben ik haar de essentie laten zoeken, zie coachvraag:

a.    de coachvraag: hoe kan het dat ik zo verdrietig ben door zo’n klein incident
b.    positieve intentie en strategie achterhalen.
c.    Wat treft je zo? Gebrek aan vertrouwen, dat een ander me veroordeeld heeft zonder dat ik er wat aan kan doen.
(Ik dacht toen ha, een snelle en vroeg haar of ze de laatste keer dat ze vertrouwen had gevoeld, dat zich nog kon herinneren. Nou nee (oh shit glad ijs dacht ik). Ze zocht een tijdje, maar vond geen vertrouwen.. oneerlijke juf op kleuterschool en niet getroffen met ouders)
Wat doe jij zelf in vertrouwen naar anderen? Ik vertrouw niemand zei ze en schrok toen ze zichzelf hoorde. Ik doe hetzelfde met anderen als hij met mij deed (schudde ongelovig haar hoofd), huilde (dat was echt al een doorbraakje).
Wat brengt het jou om niemand te vertrouwen? Dan blijft iedereen op afstand, hoef ik mezelf niet te geven.
Wat brengt dat je? Veiligheid.
Is er nog een andere manier waarop je je veilig voelt? Ja, als ik alleen thuis ben.
Kun je dat veilige gevoel voor je halen? Ja.(mooi)
Hoe is het voor je om mensen op afstand te houden en jezelf niet te hoeven geven? Pijnlijk.
Wat zou je willen? Ik wil gezien worden zoals ik ben en vertrouwd worden.
Wat moet je doen om gezien te worden en vertrouwd? De ander zien en vertrouwen.
Hoe doe je dat? Door mijn oordelen los te laten en de ander echt te willen zien.
Wat heb je er voor nodig om dat te doen? Niets, nou ja me veilig voelen.
Kun je dat gevoel van veiligheid eens oproepen? Ja.
Wil je dat gevoel van veilig voelen eens sterker maken? En nog sterker?Arm geankerd.
Hoe voel je je nu? Goed. Veilig.
Kun je vanuit dit gevoel je oordelen loslaten en de ander gaan zien? Ja, dat denk ik wel.
Dat denk je wel? Nee, ik weet het zeker.
d.    Het resultaat? Iemand die inzag hoe ze haar eigen gedrag terugkreeg. Het effect van je communicatie ligt in de reactie die je krijgt..

Pragmatisme

Barbara Walters of Television’s 20/20 did a story on gender roles in Kabul, Afghanistan several years before the Afghan conflict.
She noted that women customarily walked five paces behind their husbands.
She recently returned to Kabul and observed that women still walk behind their husbands.
From Miss Walters’ vantage point, despite the overthrow of the oppressive Taliban regime, the women now seem to walk even further back behind their husbands, and are happy to maintain the old custom.
Miss Walters approached one of the Afghani women and asked, ‘Why do you now seem happy with an old custom that you once tried so desperately to change?’
The woman looked Miss Walters straight in the eyes, and without hesitation said, ‘Land Mines.’
Moral of the story is…
(No matter where you go)
BEHIND EVERY MAN, THERE’S A SMART WOMAN

Het gebeurt regelmatig dat iets niet gaat zoals ik het zou willen

8 States

1  Het kunnen veranderen van het proces van onze ervaringen is vaak waardevoller dan de inhoud ervan veranderen. (VASTBESLOTENHEID)

*  Ik kan me het moment nog heel goed voor de geest halen toen ik besloot om mijn PDB-diploma te gaan halen. Ik wist dat ik gedurende een paar jaar concessies zou moeten doen om daar ook voldoende tijd voor vrij te maken. Ik had dan ook voor mezelf direct een beloning in gedachten, namelijk eindelijk op vakantie gaan naar Nieuw-Zeeland. Die studiejaren zijn voorbijgevlogen en ik had een fantastische vakantie.

* Toen ik vorig jaar overspannen thuis kwam te zitten legde ik de verantwoordelijkheid hiervoor eigenlijk volledig bij mijn werkgever. In de periode dat ik zo in de put zat kwam langzaam het besef dat juist ikzelf degene ben die bepaal hoe ik me voel. Ik wil voortaan ontspannen en met plezier door het leven gaan en heb dus sindsdien voor mezelf ingesteld dat ik altijd bij mezelf onderzoek wat ervoor zorgt dat ik me boos, verdrietig of ongelukkig voel, zodat ik daar wat aan kan doen.

2  De betekenis van communicatie ligt in de reactie die je krijgt. (OPENHEID)

* Door bij mijn werkgever duidelijk aan te geven waar ik allemaal tegenaan gelopen was voordat ik overspannen thuis zat werd het mogelijk om gezamenlijk een oplossing te zoeken en inmiddels werk ik weer met veel plezier.

* Ik heb niet zo’n hele grote vriendenkring en de frequentie waarmee ik iedereen zie is in de meeste gevallen ook niet zo groot. Maar als ik met een van hen contact heb is het ook gelijk goed. Het wederzijds respect en de vertrouwensband zorgen ervoor dat het mogelijk is dat ieder zegt wat ie denkt of voelt. Dat te kunnen doen geeft een ontzettende vrijheid en ruimte.

3  Mensen kunnen via visuele,  auditieve, kinesthetische, olfactoire en gustatoire zintuigen onderscheid maken in hun omgeving en gedrag. (BEWUSTZIJN)

* Als ik bij mezelf bemerk dat ik niet lekker in mijn vel zit ga ik de natuur in. Wandelen, fietsen of hardlopen. Het landschap, de geluiden en de variatie van geuren en kleuren zorgen dat ik tot rust kom, weer in balans ben en dat mijn accu weer wordt opgeladen met energie.

* Het leven van alledag met alle indrukken en de verplichtingen die ik mezelf opleg worden me soms teveel. Op het moment dat ik dat constateer realiseer ik me dat ik ook ruimte en tijd moet inruimen om te genieten en ga ik dus iets doen waar ik veel plezier aan beleef. De rest wacht dan maar even.

4  Elk individu heeft de hulpbronnen in zich die nodig zijn om veranderingen in gang te zetten. (CREATIVITEIT)

* Als ik hoor dat er iemand gaat verhuizen sta ik bij wijze van spreken al direct klaar om de handen uit de mouwen te steken. Ik vind het namelijk geweldig om te klussen, iets te creëren en oplossingen te bedenken voor obstakels die je tegenkomt. En als ik uiteindelijk het eindresultaat zie geeft dat me een fantastisch gevoel.

* Als ik bij mezelf tegen een probleem aanloop ga ik na waardoor dat komt en blijf ik mezelf uitdagen om een andere manier te vinden die wel werkt en waarbij ik me ook goed voel.

5  De kaart is niet het gebied. (NIEUWSGIERIGHEID)

* Als ik de krant lees komt het heel vaak voor dat ik me afvraag wat iemand ertoe heeft gebracht om een bepaald iets te doen of te zeggen. Zo ben ik ook heel benieuwd naar jouw verhaal.

* Ik ben verzot op detectiveseries op televisie. Aan het meepuzzelen naar wie de dader is en het volgen van alle verhalen en gedachtegangen van de potentiële verdachten beleef ik ontzettend veel plezier.

6  Aan de positieve karaktereigenschappen van een individu wordt niet getwijfeld, terwijl aan de waarde en geschiktheid van intern of extern gedrag wel getwijfeld kan worden. (VERANTWOORDELIJKHEID)

* Toen ik vorig jaar overspannen thuis kwam te zitten heb ik alle tijd genomen om zelfonderzoek te doen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat alleen ikzelf kan bepalen waar mijn grens ligt en dat ik ook degene ben die dat zal moeten aangeven in mijn omgeving.

* De consequentie van het in huis halen van Murphey is dat ik voor oppas dien te zorgen als ik langere tijd afwezig ben.

7  Falen versus feedback – Elk resultaat en elk gedrag is een prestatie, of het nu je doel was of niet. (PRAGMATISME)

* Eigenlijk vind ik dat ik voor mijn gezondheid meer zou moeten sporten, maar na een lange werkdag heb ik daar meestal nooit de puf meer voor. Laatst kreeg ik ineens de ingeving dat ik natuurlijk ook mijn vrije dag kan beginnen met hardlopen, dan heb ik ook gelijk weer voldoende energie en rust in mezelf om de dag weer aan te kunnen. Het gebeurt me nog regelmatig dat ik mezelf realiseer dat ik wel erg kritisch ben op mezelf. Zodra ik me dat besef kijk ik tegenwoordig steeds sneller met mildheid naar mezelf.

* Het gebeurt regelmatig dat iets niet gaat zoals ik het zou willen. Tegenwoordig maak ik me daar veel minder druk om. Ik zoek dan gewoon naar de best haalbare werkwijze in de gegeven omstandigheden.

8  Er is een positieve intentie die elk gedrag motiveert en elk gedrag is waardevol binnen een bepaald gebied. (FLEXIBILITEIT)

* Toen ik Murphey, een schat van een rode jeweetwel kater, uit het asiel haalde konden ze me niet vertellen of het een buitenkat was. Omdat ik het voor mezelf wel prettig vond hield ik hem binnen. Maar toen hij een keer midden in een warme zomernacht zich dwars door het gaas van de hordeur een weg had gebaand en van het balkon was gesprongen heb ik direct besloten dat hij naar buiten mocht, maar dan wel op een normale manier natuurlijk.

* In het verleden wilde ik zoveel mogelijk vastleggen voor een vakantie en vond ik het vervelend als er iets veranderd werd. Tegenwoordig ben ik daar veel soepeler in. Het is natuurlijk jammer als een bepaalde activiteit niet doorgaat, maar daarmee ontstaat ook de mogelijkheid om iets te gaan doen waar ik daarvoor misschien nooit aan gedacht had. Het biedt nieuwe mogelijkheden.

Begeleiding op school

Situatie:

De school is een reguliere, ‘zwarte’ basisschool. Twee leerkrachten van groep 5, die samen de groep lesgeven, vragen om hulp bij het begeleiden van leerlingen die gedragsspecifieke problemen hebben. De klas heeft 15 leerlingen.

Het zijn allebei ervaren leerkrachten. Hun onderwijsstijl is heel gestructureerd en zij hanteren hun regels consequent. Dit werkt helpend. De kinderen weten goed waar ze aan toe zijn in de klas en op het plein. Wat betreft de leerinhoudelijke doelen, zijn beide leerkrachten inhoudelijk – en doelgericht. Op sociaal-emotioneel gebied zijn deze leerkrachten bezig de kinderen te begeleiden. Hier komt de proceskant meer om de hoek kijken. ‘Hoe ga je met elkaar om in de klas en op het plein?’is een onderwerp dat elke dag hoog op de agenda staat. Het doel is om de kinderen inzicht te geven in hun eigen gedrag. De sfeer in het team is goed: de meeste leerkrachten zijn betrokken op elkaars problemen en successen.

De aanpak die de leerkrachten jarenlang hanteerden, werkt nu nog ten dele. Vijf jongens zijn zeer druk, tonen geen respect voor de klasgenoten of de leerkrachten en sommigen staan onder invloed van grote broers of anderen. De ouders van deze klas zijn vorig jaar heel ‘lastig’ geweest. Lastig in de zin van: elkaar bedreigen, ruzie maken, de leerkracht bedreigen. De leerkrachten ervaren spanning als zij in contact treden met de ouders.

De directeur heeft in een kort gesprek aangegeven dat zij graag zou willen dat deze leerkrachten zo snel mogelijk begeleid worden om de gedragsproblemen van vijf jongens het hoofd te bieden. Eén van de leerkrachten heeft aangegeven dat zij het jaar niet vol zal houden als er geen verandering in de situatie optreedt.

Leervraag van de leerkrachten:

* Hoe kunnen wij vijf kinderen, die een gedragsprobleem hebben, goed  begeleiden?
* Kunnen wij nog iets leren om in deze groep meer rust in te bouwen?

Coaches:

Wij hebben deze coachingsaanvraag samen opgepakt. Gezien de complexiteit van de hulpvraag hebben wij hiertoe besloten.  

Voorstel voor de begeleiding

* Observaties in de klas en op het plein
* Verslag van de bevindingen van de observaties
* Bespreken van het verslag van de bevindingen van de observaties
* Opstellen plan van aanpak in samenspraak met de leerkrachten.
* Regelmatig met de leerkrachten en misschien enkele leerlingen in gesprek over de ervaringen en/of situatie in de klas.

Observaties

Wij hebben ieder twee observaties gedaan.

Sinds het intakegesprek is er al veel veranderd volgens de leerkrachten(!). Wij hebben gezien dat zij veel ervaring hebben en competent zijn in de uitvoering van het werk.

Inmiddels is de herfstvakantie achter de rug en is de klas met frisse moed weer begonnen. De positieve lijn van na het intakegesprek, zet zich voort.

Beide leerkrachten hebben een eigen stijl en daar vanuit stemmen zij af op de groep.

Voor ons betekent hun manier van functioneren dat het goed is om hen enerzijds in hun professionele handelen, naar de groep toe, te bevestigen. Anderzijds hebben wij gezien dat  de afstemming verbeterd kan worden. Aangezien het twee professionele, betrokken leerkrachten zijn, die met de beste intenties de samenwerking vormgeven, willen wij de observatiepunten in Miltontaal op papier zetten. Het doel hiervan is om ieder voor zichzelf eruit te laten halen wat van belang is en wat iets kan opleveren.

Vanuit opgebouwd rapport in gebaren, houding en stem brengen we de leerkrachten met onze Miltontaal in een staat van enthousiasme, flexibiliteit en positiviteit. 

Wat signaleerden wij:

Acties die werken:

* Rust in houding en gebaar

Er staan! Je hebt de regie. Rondkijken, ‘spreken met de ogen’, kleine  gebaren met de handen, rustig, zacht praten en sleutelwoorden accentueren.

We signaleren een goede chemie tussen leerkracht en kinderen en dat levert veel op!

* Rustmomenten inbouwen, alles stilleggen en de ‘aandacht pakken’ om vervolgens een volgende actie te introduceren (in een state brengen)

Iets meedelen, alleen uitleggen op het moment dat je alle aandacht hebt. Het stilteteken (anker)werkt fantastisch en draagt bij aan het neerzetten van de structuur van de les.

* Contact maken. Overzicht hebben/houden, rondkijken, oogcontact, aanraken,  bevestigend knikken, lachen (rapport maken en ankers)

Goed contact en goed overzicht zijn belangrijk. Goed contact geeft kinderen het gevoel  dat ze ‘ertoe doen’ en nodigt ze uit om deel te nemen aan het groepsproces.

* Woord ondersteunen met gebaar, mimiek, stem (toonhoogte, ritme, tempo) en hier een herkenningspunt van maken (ankeren)

Congruent zijn, in overeenstemming zijn, is voelbaar, zichtbaar en hoorbaar en kinderen hebben dat in de gaten. Wees bewust van wat er op dat moment in jezelf gebeurt. Heb je die rust, geloof je in wat je vraagt, sta je erachter? Zo niet dan is reflectie een sterk en doelmatig middel om je handelen bij te stellen. Wat wilde je, wat kom je tegen, hoe houdt het een en ander verband met elkaar, wat heb je nodig en hoe ga je nu je handelen afstemmen?

* Kinderen bevestigen. Dit kan door responsief reageren, complimenteren, bevestigen, in hun kracht zetten, aanraken, oogcontact, glimlachen enz.

Jullie hebben zoveel in huis en dat merken de kinderen ook. Ook op momenten die in eerste instantie een appél doen op een gevoel van irritatie o.i.d. schakelen jullie met gemak over op je professionele houding.

* Opdracht helder en duidelijk formuleren, voorspelbaar zijn, oplossingsgericht en positief.

Goed om te zien dat de kinderen hier adequaat op reageren. We merken dat kinderen weten wat ervan ze wordt gevraagd, waar het toe leidt(positief geformuleerde doelen) en op welke manier ze ‘hulp’ kunnen zoeken bij vragen. De structuur die jullie hiermee neerzetten geeft rust, overzicht en vertrouwen. 

* De kinderen vertellen zelf hoe ze de opdracht en de uitvoering hebben ervaren.

Het benoemen van de successen ‘wat ging er goed’ geeft een positieve beweging aan het eind van de les. Sommige kinderen gaan er echt voor zitten, recht op, gericht op de spreker en op de juf, wauw! Het benoemen van de positieve gevolgen van het succes wordt door menigeen bevestigd. Dit wordt zichtbaar door instemmend geknik en gehum. Hierna worden de successen nogmaals herhaald door de leerkracht en krijgt de groep een compliment.

* Positief over de kinderen spreken

Goed te merken hoe positief jullie over de kinderen spreken en over de tot nu toe geboekte resultaten. Hieruit spreekt visie en geloof in eigen handelen en dat van de kinderen. Samen zoeken jullie naar de mogelijkheden, opties om antwoorden te vinden op vragen die jullie nu bezighouden. En die antwoorden zijn er en jullie hebben er al heel wat gevonden.

Vragen:

1. Wat halen jullie er voor jezelf uit?
2. Waar wil je zelf aan werken?
3. Wat is je doel? Wat heb je daar voor nodig?

Nagesprek

Eén van de leerkrachten geeft aan dat het eind van de les rommelig is. De kinderen kletsen, zitten elkaar dwars en de afsluiting van de les voelt daardoor onplezierig.

Ons plan: 

Chaining anchors.

Trigger: de kinderen rommelen en zitten te vervelen

Huidige situatie: afsluiten van de les.

Gewenste situatie: leerkracht en kinderen een goed gevoel over de afsluiting van de les.

Stappen:

1. Helder vertellen wat je van de kinderen verwacht
2. Duidelijke taakverdeling
3. Na het opruimen de successen laten benoemen
4. De consequenties benoemen die de successen opleveren.
5. Complimenten geven.
6. Goed gevoel over de lesafsluiting

Ankers

Eén van de leerkrachten heeft onbewust maar duidelijk ankers geïnstalleerd. Dit gebeurt door mimiek, stemgeluid en gebaren. Kinderen zien aan haar ogen en gezichtsuitdrukking, haar stiltegebaar en horen aan haar stem wat er van hen wordt verwacht.

Wij adviseren de duopartners om bij elkaar te observeren. Waarbij ze bij elkaar kijken hoe er gebruik gemaakt wordt van ankers. Van tevoren leggen wij uit wat ankers zijn en wat het kan doen om goede ankers te hebben. 

Swish

Eén jongen in de klas is heel druk en soms onbenaderbaar. Het beeld is ontstaan van: “oh jee, G. weer!” Zodra G. de klas binnenkomt, is het beeld aanwezig. Wat wil je er voor in de plaats? Beide leerkrachten komen er op uit dat ze graag het beeld van G. willen vervangen door: “Fijn, G. is er ook”.

Door de swish worden de leerkrachten geholpen een ander beeld van G. te krijgen. Dit betekent een positief gevoel bij deze leerling G.

Marieke en Patra

Masters NLP